De website ROAR E-Zine is tien jaar geleden begonnen puur uit verveling en een stukje creativiteit! ‘Het klinkt misschien stom. Ik stoeide wat met Dreamweaver en Photoshop en voila daar was een website. Uiteindelijk is er een andere invulling gegeven aan de site door reviews, interviews en dergelijke. Het begon als hobby en is uitgegroeid tot iets veel groters.’ aldus de ROAR E-Zine-oprichter Robert Graalman. Die er destijds vooral een Engelstalige en donkere metalwebsite van had gemaakt.
Hoe gaat het tegenwoordig met je? Wat voor werk/studie doe je?
Het gaat prima! Verhuist naar Groningen, gelukkig samenwonend. Tegenwoordig ben ik werkzaam in het onderwijs als ICT’er, wat me goed bevalt. De focus ligt nu wat meer op carrière maken in dit vakgebied. Ondertussen ben ik nog bezig met Dying Flame shows te doen en volgend jaar een nieuwe plaat uit te brengen.
Ben je nog veel met muziek bezig?
Minder met de journalistieke kant maar des te meer met m’n band. Natuurlijk hou ik de muziekscene nog altijd nauwlettend in de gaten door het bijhouden van nieuws websites in de metalscene.
Ga je nog vaak naar concerten?
Helaas niet zovaak meer. M’n werk en m’n huishouden gaan momenteel eventjes voor. Natuurlijk ga ik nog wel naar shows die haast niet mag missen en wanneer ze in de buurt zijn zeker.
Organiseer je soms nog eigen concerten/festivals?
Nee, al zou ik dat nog wel eens weer willen doen.
Krijg je nog altijd demo’s binnen van beginnende bands?
Soms wel, vaak oude bekende die toevallig het oude adres nog in hun bestand hebben.
Lees je nog soms de website ROAR E-Zine nog?
Zo af en toe. Ik blijf de site en de groei ervan altijd in de gaten houden. En natuurlijk eens wat artikelen eruit pikken om te kijken hoe de schrijfstijl zich heeft ontwikkeld.
Kun je je nog altijd identificeren met je kindje?
Eigenlijk niet meer. De dingen zijn zo enorm veranderd de afgelopen jaren. De doelgroep is zo verbreed. Logisch ook, maar voor mij persoonlijk hou ik het toch liever op de scheurende gitaren en logge breakdowns, haha. Ik zou het denk ik ook niet eens meer kunnen.
Mis je specials/onderwerpen die vroegen wel werden besproken?
Goeie vraag… ik zou het eigenlijk niet eens weten, laat staan dat ik me kan herinneren wat voor vage artikelen we destijds schreven. De vraag van Cosmo die hij tijdens interviews vroeg vond ik destijds er goed gevonden. “Wat zit er op moment in je broekzakken?”. Leuke antwoorden kwamen daaruit. Hmm… oh ja, en wellicht interessante columns. Ik lees zelf graag interessante en uitdagende columns.
Krijg je er nog wel eens opmerkingen over de website van vrienden e.d.?
Er wordt nog wel eens gevraagd waarom ik het niet meer doe en dat ze het toch altijd wel tof vonden. Maar voornamelijk waren ze altijd jaloers dat ik op gastenlijsten stond voor shows hehe.
Waarom ben je uiteindelijk gestopt?
De voornaamste redenen waren tijd en motivatie. M’n leven is gigantisch gaan veranderen en ik heb voor mezelf prioriteiten moeten stellen aan dingen. En ROAR E-Zine paste daar niet meer in.
Heb je spijt niet meer betrokken bij ROAR E-Zine te zijn.
Spijt niet. Jammer vind ik het natuurlijk wel. De website besloeg een groot deel van mijn leven. Soms zat ik midden in de nacht nog te werken aan artikelen. Ik heb veel geleerd en veel gedaan in die tijd. En dat heeft alleen maar voordelen gehad.
Schrijf je nog altijd stukken?
Meer teksten dan artikelen. Met schrijven hou ik nooit echt op, haha.
Hoe is de naam ontstaan?
Dat was puur een hersenspinsel. Het past bij de muziek waar de site zich op focuste. Het merendeel van de metalzangers heeft een brute strot en buldert hemel en aarde bij mekaar. Oftwel; een “roar”.
De website gebruikt nog altijd hetzelfde design/logo, hoe is deze ooit ontstaan?
Daarvoor zou je bij de originele designer Sebastiaan Van Den Brink moeten zijn. Hij heeft mij een plezier gedaan door de website te bouwen destijds. Maar Rocky blijft een toonbeeld voor ROAR E-Zine in mijn ogen.
We hebben plannen voor de toekomst met gastrecensies van Leon Verdonkschot en Judith Visser, hoe vind je zulke ontwikkelingen?
Het is een leuk initiatief maar ik ben er niet zeker van of je daarmee ook interessante artikelen krijgt. De review van het laatste Rammstein album vond ik bijvoorbeeld toch erg tegenvallen. Maar het maakt de site nog een stukje interactiever.
ROAR E-Zine probeert veel genres te dekken, terwijl het vroeger meer metal was, doet dit soms een beetje pijn om te zien?
Natuurlijk. Zoals ik al zei over de naam; het had altijd een link met metal. En dat is gaan vervagen. Desondanks is het een logische stap om je core audience te verbreden, maar voor mij persoonlijk voelt het een beetje aan als “selling out”.
Onderscheidt ROAR E-Zine zich op een goede en unieke manier van andere muziekwebsites?
Er zijn veel van dit soort websites en het is altijd moeilijk om je te onderscheiden, net als dat het moeilijk is in de muziekwereld. Het design is uniek genoeg, dat in ieder geval. Dus mijn antwoord? Ja, ik denk van wel.
Nog een laatste quote/opmerking?
The only way is up. Zowel in mijn leven als dat van ROAR E-Zine. Ik blijf altijd goede herinneringen houden aan mijn tijd in Roarezine en zo te zien redt het zich prima zonder zijn “vader”.
Je kunt geen reactie achterlaten.