Het Zwitserse Kruger heeft al eerder drie albums released, maar het is toch geen naam die de meesten wat zal zeggen. Toch zonde, te horen aan het uitstekende nieuwe album For Death, Glory And The End Of The World. De cover, een duidelijke verwijzing naar een kunstwerk van Hiëronymus Bosch, maakt misschien niet erg duidelijk dat het vijftal metal maakt die precies in het verlengde past van de wat oudere Mastodon, of in elk geval goed past bij de smaak van liefhebbers van Gojira, Baroness, Neurosis en dergelijke namen.
Laten we eerst even het meest teleurstellendste aspect van het album benoemen: de vocalen van van zanger Reno zijn weliswaar rauw en energiek, maar ook bijzonder eenzijdig en repetitief over het hele album genomen. Het is een wazige grauw die dus niet moet gaan irriteren, want anders zal het hele album niet genietbaar zijn. Dat daargelaten, is er echter weinig om over te klagen. For Death, Glory And The End Of The World staat namelijk vol met sludge metal van een vrij hoge niveau. Dat blijkt al vanaf het eerste, opzwepende nummer ‘The Ox’, waaruit blijkt dat het aantrekkelijke gitaarspel en prima drumwerk op zich wel goed passen bij de wat binnensmondse grom. ‘Return Of The Huns’, waarbij de tempowisselingen en riffs nog wat complexer in elkaar zitten, verliest de donderende energie niet.
Waar bovendien ook van valt te genieten, is dat For Death, Glory And The End Of The World de energie goed behoudt, zonder te vervallen in saai, repetitief werk qua riffs. In feite zijn de beste nummers zelfs te vinden verderop het album: het uitmuntend gestructureerde ‘Our Cemetary Is Full Of Strangers’ en het explosieve ‘Muscle’, wat op een hoger niveau wordt getild door de gastvocalen van Joe Duplantier van Gojira. Wat met een snel herkenbaar drumtrucje begint om daarna los te barsten in lastige fragmenten van onvoorspelbare, rauwe energie vormt zich al snel in een briljant nummer, waarna deze zelfde energie vreemd genoeg haast lijkt over te vloeien in het eveneens ijzersterke ‘Duke Of Nothing’, waarbij de riffs haast een prijs zouden mogen winnen, zo simpel in het oor liggend en toch zo raak.
For Death, Glory And The End Of The World is een album die liefhebbers van sludge metal zou moeten bekoren, mits ze zijn ingesteld op vocalen die rauw en energiek zijn, maar wel wat repetitief en voor sommigen wellicht een reden om Kruger weer uit te zetten. Als diegenen dat zouden doen, zouden ze wel de pure stomende metal van deze Zwitsers missen.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.