Het is druk bij de ingang van Paradiso. Misschien heeft het te maken met haar optreden bij De Wereld Draait Door gisteravond of is het gewoonweg de goede mond-op-mond reclame die Trixie Whitley ondergaat? Samen met Daniel Lanois, Brian Blade en Daryl Johnson werkt ze momenteel aan de debuutplaat Black Dub en nog voordat deze uitkomt staat ze in Amsterdam. De huidige samenwerking kwam er na een oefensessie en het beviel blijkbaar.
Drie vreemde mannen
Ze hebben al hun vrienden opgebeld. Al hun vrienden worden gek van de mailtjes en de berichten via Twitter, Facebook en Hyves, maar iedereen moest het weten. Ze staan vandaag in de poptempel van Nederland. De mooiste bloesjes zijn aangetrokken en in de middag belden ze elkaar nog even op, welke kleur doe jij aan vanavond? Het is allemaal goed gegaan en de drie vreemde mannen hebben elk een andere kleur aan. Ze waren zenuwachtig, super zenuwachtig, maar na veel overgeven en wat extra inspanning staan ze er alsnog. Voordat ze het podium betraden nog even snel in de spiegel gekeken in de gang, zit mijn haar nog goed? Zal ik mijn bloesje toch een knoopje meer open doen? De spanning gaat door het lijf en met een kloppend hart betreden ze het podium. Er wordt geklapt, uitbundig geklapt tot aan de laatste rij. Maar wacht eens, ze kijken niet naar ons. Zelfs niet mijn beste vriend die had beloofd dat hij zou komen kijken. Hij staat met zijn fototoestel een foto te maken van Trixie. Heel de zaal staat gefocust te kijken naar de blonde dame aan de linkerkant van het podium. Het gehele optreden weet de singer-songwriter al de aandacht op te zuigen.
Het klunzige blonde podiumbeest
Het duurt even voordat de microfoonstandaard op de juiste manier is afgesteld. En wanneer ze een nummer instart en de band begint te spelen, was er eigenlijk toch nog even iets wat er gezegd moest worden. Ook wordt er tijdens de nummers regelmatig even de geluidsman aangesproken voor een kleine correctie. Gelukkig maakt het allemaal niets uit, want met haar schattige Vlaamse accent kan ze niets anders dan goed doen. Het klunzige blonde podiumbeest bedankt vanaf de eerste minuut het publiek. ‘Merci. Merci dat jullie allemaal gekomen zijn’, maar ook de organisatie wordt bedankt en haar vriend en moeder, die ook in de zaal staan. Aan haar vader wordt tevens een nummer opgedragen, helaas is hij er niet meer, maar met ‘Strong Blood’ maakt ze duidelijk nog altijd een band met hem te hebben. De zangeres, toetsenist, gitarist en drummer komt hier bij een muzikale climax die niet lang genoeg had kunnen duren. De emotie en inspanning is van haar gezicht af te lezen. En met een toegift lukt het haar wederom. Wanneer er ook hierna geklap volgt, minutenlang hard geklap volgt, blijft een tweede toegift helaas uit. Het is snel rennen naar de merchandisetafel voor troost.
Je kunt geen reactie achterlaten.