ROAR E-Zine – Dagelijks muziekrecensies, cd's, concerten, festivals, interviews en prijsvragen!
21jan/100

Overkill – Ironbound

Geplaatst op 21 januari 2010 om 11:56 | Door Ben van Kempen | 405x bekeken

OverkillIronbound Overkill   IronboundLiefhebbers van thrash metal zullen de naam Overkill wel kennen. Al dertig jaar is de band actief, met zanger en bassist als vaste bandleden en daarin zijn er maar liefst vijftien studioalbums uitgebracht. Het zijn zeker cijfers om van onder de indruk te raken. Maar wat betekent dit allemaal vandaag de dag? Is dit laatste album, nummer vijftien, de moeite waard? Ironbound klinkt misschien wat minder puur en rauw dan oudere albums, maar het is nog steeds wel krachtige thrash metal.

Om het maar meteen gezegd te hebben: de vocalen van Overkill zijn niet de makkelijkste. Misschien is de stem van Bobby “Blitz” Ellsworth nog het best te vergelijken met de stem van Biff Byford van Saxon. Energiek en krachtig is het zeker, maar sommigen zullen het slecht trekken. Dat is jammer, want het zijn vocalen die wel goed passen bij de krachtige, systematische trash riffs. Met een grijpende stem komen de lichtelijk onoriginele teksten toch zeer goed door de verf. 'Bring Me The Night', 'The Goal Is Your Soul' en 'Endless War' zijn geen titels waar de doorgewinterde metalliefhebber erg van onder de indruk zal zijn, maar dat is dan ook niet de kracht van een band als Overkill. De Amerikanen moeten het meer hebben van de razende drumpartijen en de zinderende solo's. Wat dat betreft neigt Overkill als thrash metal band met Ironbound wel wat op heavy metal bands, zoals Saxon, Iron Maiden en Judas Priest. De bijtende, makkelijk te herinneren refreinen helpen daarbij ook goed.

Ironbound kan wat gaan vervelen doordat er relatief weinig variatie tussen de nummers zit. Dat betekent niet dat de nummers niet kwalitatief sterk zijn, maar doordat elke stuk voor stuk op een zelfde manier gestructureerd is. Verwacht weinig aan rustpauzes op het album, want er zit haast geen rem op Ironbound. Nummers als 'Endless War' zijn dan ook goed te vergelijkbaar met een denderende trein. Adempauzes bevallen dan ook des te beter, zoals de rustiger opgebouwde 'The Head And Heart' voordat de vuurpijl 'In Vain' losbarst.

Ironbound is een prima album voor metalliefhebbers van de oude stempel: zonder veel ademruimte en met veel rauwe energie. Diegenen die daarbij de vocalen daarbij ook nog eens goed kunnen waarderen, zullen bij het degelijke Ironbound niet teleurgesteld raken. Anderen moeten daarentegen wat voorzichtiger zijn, al zal iedereen moeten toegeven dat Overkill hier en daar echt ijzersterk soleerwerk en brute drums neerzet.

Score: ★★★½☆

 

Gearchiveerd onder: Cd's Laat een reactie achter
Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Laat een reactie achter


Nog geen trackbacks.