Zoals gewoonlijk staat er weer een fikse rij voor de Effenaar. In de sneeuw en de vrieskou is dit toch niet zo prettig maar alle tassen moeten grondig worden doorzocht op meegenomen verboden dingen in de Eindhovense zaal. Binnen is het echter al tijd voor Haribo Macht Kinder Froh, de mensen buiten missen dit.
Wat zij missen is vooral een act die op het podium staat. Muzikaal veel van hetzelfde, matige zang en vooral een gejatte choreografie. Scenemuziek wordt tegenwoordig niet meer serieus genomen, zie hier het bewijs. “Hardcore zijn kan je niet afmeten aan fel bedrukte T-shirts of petjes met ‘party’ erop.”
Naast een grote gevingerverfde ‘H’, ‘M’, ‘K’ en ‘F’ is het podium bezaait met ballonen die alle kleine meisjes tevreden moeten stellen. De jongetjes kunnen echter los gaan bij het enige opgenomen nummer van deze band, ‘High Five And Breaksdowns’. De crowdresponse blijft bij dit nummer en ‘Fat Kids More To Love’ echter niet uit, dus slaagt Haribo Macht Kinder Froh erin om minstens vijf minuten van hun set een feestje te bouwen. Tijdens de rest van de nummers blijft het verdacht rustig, dus horen we op het laatst nog even de Bassie en Adriaan outro met: “Dag vriendjes dag…..” en toen liep de Mac vast, het belangrijkste onderdeel van deze band, dan kun je het wel vergeten en gewoon: “Dag Eindhoven!”, schreeuwen. Met een ‘houdoe’ hadden ze meer punten verdiend.
Tussen deze band en Enter Shikari zat nog een band. De Schotten van Twin Atlantic maken een soort combinatie van indie met flinke experimentele uitstappen naar de posthoek. Het is uiteindelijk geen waardige vervanger voor het uitgevallen Story Of The Year, maar wel een band die naarmate de set vordert de aandacht toch her en der weet te grijpen.
Het is genieten wanneer Enter Shikari de bühne opstapt met de intro ‘Common Dreads’ op de achtergrond gevolgd door ‘Solidarity’. De lompe beats in het eerste nummer hakken er flink in en lijken bevrijdend te klinken voor de zaal. Eindhoven gaat los, schreeuwt af en toe lelijk hard mee en de band is verrast. Gitarist Rory streept vanavond de meeste stagedives op zijn naam door bijna elk nummer zijn bezwete kont in het publiek te gooien. Rou heeft het op het begin echter wat minder warm, met zijn Russische muts met oorwarmers erop, op zijn hoofd. Maar na het enige nummer van hun demo, ‘The Feast’ en oudje ‘Labyrinth’ is ook hij opgewarmd om nog ruim één uur te knallen.
Trommelman Rob is backstage kennelijk nog gestrikt om een this is our party t-shirt van Haribo Macht Kinder Froh aan te doen, wat toch goed bij de vibe van de avond past. Voor beide partijen is het genieten van de veel betere en muzikaal hoogstaandere show die Enter Shikari neerzet vergeleken met de Melkweg iets meer dan één jaar geleden.
De beats van ‘Step Up’ en ‘Zzzonked’ zorgen voor de rest voor de nodige danspasjes, met ‘Gap In The Fence’ laat Enter Shikari zien dat ook akoestische hardcore helemaal 2010 is maar Eindhoven gaat pas echt uit zijn plaat bij ‘Sorry You’re Not A Winner’ en ‘No Sssweat’.
Afsluiters ‘Enter Shikari’ en ‘Juggernaut’ laten de bezoekers achter met een fijn gevoel. Enter Shikari bewijst namelijk na vele slechte shows op zowel Lowlands, Pukkelpop, en in de Melkweg, Heineken Music Hall, toch nog steeds de band te zijn die er vijf jaar geleden een flink feest van maakte.
