Fehlfarben – Glücksmaschinen

Duitsland heeft een hoop toffe post-punk bands voortgebracht en gelukkig zijn de meeste nog actief. Hoe blij je daarmee moet zijn is natuurlijk een persoonlijke keuze. Eén van die bands is Fehlfarben, een bandnaam gebaseerd op een term voor foute kleuren bij een print stammend uit de tijd dat frontman Peter Hein nog bij Xerox werkte. De hoogtijdagen van de band waren temidden van de new wave in de jaren tachtig, oftewel de NDW (Neue Deutsche Welle). Inmiddels is de band al 31 jaar bezig en komen ze met hun volgende plaatje Glücksmaschinen. Dat is tof, want sinds Rammstein vinden we ook in Nederland Duitse muziek weer gewoon “toll”!

Met rammelende gitaren trapt de band af met titeltrack ‘Glücksmaschinen’, wat als een soort euforische uitbarsting klinkt. Vertaald is de titel zoiets als ‘Geluksmachine’ en met de stampende drum en het volle geluid roept het beelden op van een stadion act die een paar duizend man aan het springen krijgt met een massa lichten op de achtergrond. ‘Stadt der 1000 Tränen’ opent met typische koude DAF beats (niet gek met Kurt Dahlke van voorgenoemde op synths en keyboard) die bijgevallen worden door een schreeuwende Hein en minimaal gitaarwerk. De band neemt je mee terug naar de jaren tachtig met hun zo typische NDW geluid. Ook ‘Neues Leben’ neemt je terug naar de grauwe punk dagen. ‘Ausgeraucht’ klinkt vervolgens vrolijk en kalm, maar knalt dan ineens los. De bekkens moeten eraan geloven terwijl er geschreeuwd wordt: “AUSGERAUHT! AUSGELAUFT! AUSGERAUCHT!”.

De plaat werd live opgenomen zonder geknutsel in de studio, waardoor het een enorm spontane en frisse schijf geworden is. Het stugge gitaarwerk op ‘Im Sommer’ klinkt gewoon als van een live plaat. Nog nooit heeft een nummer over de zomer zo grauw geklonken. ‘Vielleicht Leute 5’ is een wat beheerst uptempo nummer dat kritiek levert op de internetcultuur. Heel sterk is de hele plaat door het catchy ritme dat ook wel typisch is voor Fehlfarben. Begeleid door de nog altijd maatschappij kritische teksten, vaak met een sarcastisch toontje erin maakt dat de plaat bijzonder prettig! ‘Wir Warten (hr habt die uhr, wir die zeit)’ is de single van de plaat, met zware agressieve drums en megafoonachtige zang is het inderdaad het vlaggenschip van de plaat geworden. Afsluiter ‘Respekt’ met een eindeloze intro is een waardige afsluiter van dit heerlijke plaatje.

De teutonische postpunk met elektronische oppeppers is vandaag de dag nog steeds fris, Fehlfarben klinkt hier namelijk helemaal niet als een band die al zolang meedraait. Vergeleken met de meeste gelikte producties vandaag de dag, zijn er genoeg jonge bands die wat dat betreft onder doen voor Fehlfarben. De band ontstond ooit tussen de koude oorlog en de RAF terreur, wat genoeg redenen gaf voor onvrede, maar vandaag de dag is er duidelijk nog genoeg niet in orde in de wereld.”Wir haben Angst, aber leider keine Zeit dafür“ wordt dan ook gezongen op ‘Neues Leben’. Nee, deze Duitse punkers zijn nog helemaal niet uitgeteld.

Score: