The Aggrolites – IV

Het is natuurlijk nooit helemaal gepast om over een reggaeplaat te schrijven op het moment dat er weer een lading sneeuw naar beneden komt en de warmere temperaturen heel ver weg lijken. Op het moment dat ik echter de nieuwe plaat van The Aggrolites opzette, brak de zon even door de wolken. Het leek een teken dat dit goed was, want IV is een lekker plaatje geworden van deze reggae/ska helden uit Los Angeles.

IV is zoals de naam al doet vermoeden de vierde plaat van deze heren die als backing band van grootheden als Derrick Morgan, Prince Buster en Tim Armstrong. Niet het minste collectief dus! De plaat kwam afgelopen zomer uit en dat is ook precies de tijd voor een band als deze. De muziek van de Aggrolites heeft lekker veel rauwe randjes, bijvoorbeeld op nummers als 'It’s Time To Go’ waar zanger Jesse Wagner zijn rauwe strot goed laat horen of het bijna psychedelische ‘Soul Gathering’. Dankzij dit ruwe randje weet de band de energie vast te houden, die anders een beetje weg zou vallen, alsof je wegdommelt in een warm zonnetje. Ook de wat zoetere rocksteady vind je terug op deze plaat, bijvoorbeeld ‘By Your Side’.’

Eenentwintig nummers lang weten de Aggrolites de aandacht vast te houden. Let wel, dit is niet een stel wereldverbeteraars, maar een band die gewoon lekkere reggae maakt en dat is precies wat ze doen. Jesse Wagners soulvolle stem geeft de band dat stukje extra dat ze helemaal fijn maakt om met een lekkere cocktail in de hand te luisteren naar bijvoorbeeld ‘Reggae Summertime’ of ‘Gotta Find Someone Better’. De Aggrolites weten op deze plaat, die overigens meer dan een uur duurt, de ska en reggae van de jaren zeventig te presenteren met een flinke lading funk en soul precies zoals het hoort. Een mix die de band zelf tot Dirty Reggae omgedoopt heeft. Het hammond orgeltje pompt vrolijk de hele plaat door en op een lekker tempo jakkert de band door met wat een heel goede plaat mag heten.

Als je het dan moet hebben over de minpunten van deze plaat, dan sla je met het jaren zeventig geluid de spijker op de kop. De plaat is steengoed in precies doen wat eigenlijk al heel lang gedaan wordt. De Aggrolites vervelen niet en laten ook geen steken vallen, maar doen ook niks wat niet eerder gedaan is. Dat is een beetje jammer, maar aan de andere kant “never change a winning team”, toch?

Score: