Mastodon @ Melkweg, Amsterdam
Geplaatst op 7 februari 2010 om 18:48 | Door Jeffrey Zweep en Minke de Haan | 563x bekeken
Eindelijk is het viertal van Mastodon weer terug in Nederland! De vorige headline show dateert namelijk alweer van eind 2008. Destijds stonden de mannen in de Utrechtse Tivoli als drietal wegens een uitvaller, maar vandaag krijgen we ze gewoon als viertal voorgeschoteld. De groep uit Georgia staat in de Amsterdamse Melkweg en met het succes van de nieuwe plaat, Crack the Skye, waren de verwachtingen zeer hooggespannen.
Het uit de Bay-Area afkomstige Totimoshi mag de avond openen en doet dit vrij aardig. Muzikaal is het redelijk te pruimen, maar de vocalen gaan na verloop van de set op de zenuwen werken. Leuk voor een halfuurtje, maar helaas is de set met 35 minuten dus ietwat te lang. Gelukkig is het hierna tijd voor de band waarvoor iedereen komt, nadat Totimoshi het podium verlaat onder een klein applausje.
Na de ombouwpauze komen de vier mannen dan eindelijk het podium op. Direct al bij de introklanken van albumopener ‘Oblivion’ kolkt de Amsterdamse zaal van enthousiasme. Als backdrop hebben de mannen niet een of ander groot uitgevallen vlag meegenomen, maar een grote LEDbak met daarop visuals siert de achterzijde van het podium. Met weerzinwekkende snelheid werkt het viertal zich door ‘Divinations’ en als hierna ‘Quintessence’ wordt ingestart, hoopt het publiek dat het kwartet heel Crack the Skye gaat spelen.
Tijdens het epische ‘The Czar’ komt gitarist/vocalist Brent Hinds ineens met een gitaar met twee halzen het podium oplopen, een uitgelezen fotomoment voor de fanboys vooraan. Want die heeft Mastodon ook, de jongetjes die al direct doorlopen naar de rand van het podium en zich daar parkeren totdat het einde van de avond in zicht komt. Het geeft misschien een ietwat raar beeld, maar dat maakt voor de echte fan niets uit. De echte fan geniet van een nog hypnotiserendere versie van dit nummer.
‘Ghost of Karelia’ klinkt live een stuk beter dan op de plaat en bij de titletrack heerst natuurlijk de vraag; "hoe gaat de band de guestvocals van Neurosis’ Scott Kelly invullen?" Het antwoord is echter behoorlijk simpel, bassist/vocalist Troy Sanders schreeuwt werkelijkwaar de longen uit z’n lijf. Iets wat hij zeer zeker met verve doet, niet alleen hij, maar de hele band is op dreef vanavond.
Als de band dan “The Last Baron” inzet loopt Brent Hinds al vrij snel weg, terwijl de rest van de band ‘gewoon’ doorspeelt. Hij komt nog even terug, maar dan vooral om met de versterkers te klooien. Terwijl hij weer wegloopt en de band nog steeds doorspeelt, kijkt het publiek nogal vragend voor zich uit. “Wat is hier aan de hand?” Als we dan bij z’n gitaarsolo aanbeland zijn proberen Troy Sanders en gitarist Bill Kelliher de tijd zo lang mogelijk te rekken, maar uiteindelijk besluiten ze om het nummer opnieuw in te starten.
“I can’t play music, I’m just in this band”, aldus Brent Hinds. Het blijft echter niet bij een enkele nieuwe poging aangezien hij tot drie keer toe een verkeerd gestemde gitaar krijgt van z’n roadie. Vlak voor de vierde besluit hij om het dan maar zelf te doen en dan lukt het wel. Eindelijk krijgt de Amsterdamse zaal het ruim dertien minuten lang durende epos op zich afgevuurd, en hoe! Werkelijk fenomenaal.
Nadat de bezoekers heel Crack the Skye hebben mogen horen is het nog tijd voor wat ouder materiaal. In rap tempo begint de band aan 'Circle Of Cysquatch', het enige nummer van Blood Mountain vanavond. Leviathan komt er met 'Aqua Dementia' en 'Iron Tusk' er iets beter van af. Laatstgenoemde nummer gaat direct over in afsluiter 'March of the Fire Ants;. En daarna is de koek echter helemaal op en kunnen de setlist’s van het podium afgetrokken worden. Dit tot woede van een van de roadie’s, die boos het publiek inspringt, z’n vingertje heft en de setlist terugpakt. Als hij vervolgens uitgejouwd word, gooit hij demonstratief een handjevol plectra en een andere setlist het publiek in. Een onzinnig einde van een meer dan geniaal optreden.
Setlist:
Oblivion
Divinations
Quintessence
The Czar
Ghost Of Karelia
Crack The Skye
The Last Baron
Circle Of Cysquatch
Aqua Dementia
Where Strides The Behemoth
Mother Puncher
Iron Tusk
March of the Fire Ants







februari 8th, 2010 - 08:00
Helaas weer het zoveelste gevalletje Amerikanen op schoolreisje in Amsterdam. Oftewel, eerst suf blowen in de coffeeshop en dan het podium op. Onzekerheid over de zang werd weggemoffeld in de muziek en een verkeerde snaar aanslaan zou de schuld zijn van slecht stemmen van een roadie. Goddank werd blijkbaar het suikerpeil in de pauze aangevuld en begon de band in de toegift pas echt te los te komen. Een tikje laat.
Ben een groot voorstander van het Nederlands gedoogbeleid, maar om een band in goede vorm te zien moet je jammer genoeg toch echt de grens over.
februari 8th, 2010 - 13:32
@Farmerboy
Jij zit zeker op ‘Zeiken’…
“Al met al matige avond in een matige zaal (wist je), met een matige band (waarvoor was je dan gegaan) die veel beter kan en eigenlijk móet zijn.”
Het enige waar ik mee eens ben is dat ze minder aan de wiet mogen zitten als ze optreden. Dat vind ik erg jammer. Het geluid was alleen bij Oblivion erg slecht, later werd het beter. Superavond gehad en mijn centen er goed besteed!
februari 9th, 2010 - 00:11
Je zit inderdaad te zeiken. twin gitaar voor posers wedded dat je niet eens 1% van zijn gitaar skills haalt. Op de nieuwe plaat staan volop 12 snarige en 6 snarige stukken door elkaar. Je moet je schamen voor je comment .
februari 9th, 2010 - 19:56
@ Erik: Ik stond links, vrij ver vooraan. Het geluid was dan misschien niet optimaal, maar er werden geniale nummers de zaal ingeslingerd. Waarschijnlijk stond je ergens helemaal achterin of op het balkon ofzo. Dan had je misschien wat eerder naar de zaal moeten gaan, aangezien het uitverkocht was.
@Farmerboy: als je wilt gaan zeiken, neem lekker een twitter account of geef fatsoenlijk commentaar. Een uitverkochte Melkweg is veel te vol (algemeen bekend). Waarom had de toetsenist weg mogen blijven? Als je een beetje de band volgt, weet je dat er een toetsenist heeft meegespeeld op Crack the Skye.
Ik heb me meer dan vermaakt, Mastodon blijft een geniale band!
februari 10th, 2010 - 01:17
Nee, ik stond vrij centraal in de zaal, misschien iets achter het midden en een beetje aan de linkerkant. Dat is toch een plek waar ik gewoon goed geluid verwacht, maar dit leek echt nergens op.
Ik ben tijdens een van de laatste nummers van Crack the Skye maar naar achteren gegaan, richting de bar.
februari 11th, 2010 - 14:17
Was ook aanwezig. Wat een teleurstelling…… Live kunnen ze het blijkbaar niet. Heb ze na al een paar keer gezien, maar iedere keer halen ze bij lange na het niveau niet van hun briljante platen. Ik stond beneden links van het podium, waar het gezellig druk was (who cares), maar het geluid was matig. Na de amateuristische onderbreking en de respectloze opmerking “go smoke some pot” was voor mij de lol er van af, desondanks het sterke einde van het optreden. Als je de metalplaat van het jaar maakt en dan zo amateuristisch overkomt, dan kan je beter investeren in goede gitaren / roadies dan in een herhalingvallende LED wall. De volgende keer dus meer ruimte in de zaal, want ik zal er niet bij zijn. Dan liever thuis Crack the Skye nog maar een keer voluit aanzetten…….
februari 11th, 2010 - 23:15
een mening is subjectief en bovendien betekent matig in de letterlijke zin van het woord dan nog niet meteen slecht. De dikke van Dale geeft de volgende definitie: ma·tig bn, bw 1 niet overdreven: een ~e eis 2 sober, eenvoudig 3 niet best; middelmatig: ik vind het maar ~
Het was in die zin wel een teleurstellend optreden, heb de band nu zo’n zes keer aan het werk gezien en ik weet dat ze beter kunnen of het nu door derden komt (lees; geluidsman) of niet.
Ik hoor nu dat het wel was aangekondigd dat Crack the Skye integraal gespeeld zou worden, wist ik niet , my bad…