Het Rome van Gaius Julius Caesar was zeker niet minder turbulent dan het Rome onder zijn illustere voorgangers of opvolgers. Wie daarom de impressie krijgt dat Caesars Rome er behoorlijk tegenaan gaat op hun album The Company We Keep wordt behoorlijk op het verkeerde been gezet. Dit is geen album om woest je armen en benen om je heen te maaien op je slaapkamer.
Bij het eerste nummer ‘Vegas & Its Nightlife’ lijken we te maken te hebben met een band die bijzonder goed geluisterd heeft naar het geluid van Jimmy Eat World de laatste jaren. Maar op de andere negen nummers is deze invloed een stuk minder merkbaar en heeft Caesars Rome een iets origineler geluid. Nog niet zo origineel om over naar huis te schrijven maar de zang van Jonathan Hopkins lijkt daar een stuk minder op die van Jim Adkins. De zang op dit album gaat na een nummertje of vijf een beetje op de zenuwen werken, zoveel bereik heeft Hopkins niet en zijn uithalen klinken allemaal net niet zuiver genoeg. De muziek op The Company We Keep lijkt veel op elkaar.
Helaas is afgezien van het eerste nummer bijna elk nummer erna inwisselbaar. Goed geproduceerd, strak gespeeld en best catchy poppunk/emo-rock die we echter al zoveel keer eerder hebben gehoord. Daarvoor is The Company We Keep net niet spannend genoeg.
Samengevat is dit zeker geen slecht album maar als de band op hun volgende wapenfeit niet wat meer een eigen geluid weet te produceren zullen ze snel verdwijnen in een druk genre. Of ze moeten opgepikt worden door massa’s Engelse meisjes… want zo’n band is het dan weer wel.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.