“Staan hier nog mensen in de rij die naar Kasabian gaan?”, komt de security van de Paradiso vragen. Als blikken konden doden, had deze man meteen onder de zoden gelegen. Kasabian… er staan hier tweehonderd mensen in de kou te verrekken die naar binnen willen om The Dillinger Escape Plan aan het werk te zien. Maar iedereen weet dat we vanavond niet opgewarmd gaan worden door een voorprogramma en daarom pas vanaf negen uur naar binnen mogen. Even wennen, maar wel meteen lekker goed warm worden met de beste (?) mathcore band van dit moment?
Om exact half tien knalt The Dillinger Escape Plan erin met ‘The Mullet Burden’ gevolgd door ‘Panasonic Youth’. Zanger Greg Puciato kan vanaf dit moment niks meer fout doen bij de meeste mensen. Mochten er toch nog kritische mensen in de uitverkochte bovenzaal staan, deze hebben hun twijfels sowieso verloren tijdens het magische ‘Milk Lizard’. Volgens velen niet echt een Dillinger nummer door de cleane zang, maar wat een heerlijke overgang halverwege dit nummer.
Nog wat nat achter de oren kijkt drummer Bill Rymer bij het spelen van de nummers iets minder moeilijk dan de twee gitaristen Ben Weinman en Jeff Tuttle. Al komt het wat rustigere nummer na dertig minuten wel op tijd. Even een adempauze waarna er wat water naar binnen gegoten kan worden.
‘Weekend Sex Change’ en ‘Horse Hunter’ zorgen er weer voor dat de vaart in het spel komt. ‘Sunshine To The Werewolf’ wordt opgedragen aan de Nederlandse The Dillinger Escape Plan fans. Greg bewondert hun. “Wanneer we in Frankrijk voor tien man stonden te spelen, toen stond hier gewoon een volle zaal helemaal los te gaan.”
Is het hierom dat we na drie kwartier uitputtende muziek nog acht nummers krijgen voorgeschoteld? Afsluiters ‘43% Burnt’ en ‘Sugar Coated Sour’ zijn geen verrassing, maar een voorproefje van de nieuwe plaat Option Paralysis is wel de kers op deze avond. Een voorproefje van wat komen gaat in de vorm van ‘Farwell, Mona Lisa’, en ook dit nummer laat een lekkere zoete nasmaak achter.
The Dillinger Escape Plan gaf weer een fenomenale show weg, iets wat we eigenlijk wel hadden verwacht. De energie spat er elke seconden van het concert vanaf, en benieuwd naar het nieuwe album, druppelt iedereen langzaam naar buiten.
