The Bouncing Souls is een band die al zo’n twintig jaar lang punkrock maakt volgens hetzelfde recept. Iets wat ze heel goed af gaat, want Ghosts On The Boardwalk is inmiddels al de achtste langspeler van de band en aan het tourschema te zien hebben ze er nog lang niet genoeg van. Het album is overigens niet compleet nieuw. Alle nummers zijn namelijk al eerder uitgebracht in de vorm van vier losse EP’s ter ere van het 20-jarige bestaan van de band.
Op deze EP’s was dus al te horen welke nummers het gemiddelde niveau ontstijgen en welke daar helaas onder zitten. Ik was dan ook blij toen ik zag dat het album opent met ‘Gasoline’, want dit is, met zijn onmiskenbare The Bouncing Souls sound, een ontzettend fijn nummer. Deze sound blijft de rest van het album behouden en kent verder nog hoogtepunten in ‘Ghosts on the Boardwalk’ en ‘Dubs Says’.
Het feit dat je je eigen sound hebt is natuurlijk goed, maar het gevoel dat bij dit album soms opborrelt is dat sommige nummers net oude The Bouncing Souls nummers in een nieuw jasje zijn. Zo lijkt ‘We All Sing Along’ wel heel erg op ‘Sing Along Forever’ van Anchors Aweigh en lijkt ‘Mental Bits’ erg op ‘The Pizza Song’ van The Gold Record door de toevoeging van een accordeon.
Daarnaast moet ook nog even melding worden gemaakt van het misbaksel dat ‘Badass’ heet. Een nummer dat volledig buiten de boot valt. Misschien dat het als grap is bedoeld, maar ook in dat geval is het een mislukt experiment.
Ghosts On The Boardwalk is weer een typische The Bouncing Souls plaat, maar het lijkt alsof de mannen niet heel veel inspiratie hebben gehad tijdens het schrijven van de nummers. Desondanks zullen de die-hard The Bouncing Souls fans, waaronder ondergetekende, hun hart kunnen ophalen aan deze plaat. De mensen die nieuw zijn met The Bouncing Souls kunnen echter beter beginnen met How I Spent My Summer Vacation of The Gold Record.
Score: 
