“This is waaaaaar!” schreeuwt een kinderkoor op de openingstrack van 30 Seconds to Mars nieuwe plaat. This Is War is de opvolger van A Beautiful Lie, een plaat die in vergelijking met het post-grunge klinkende titelloze debuut veel beter in het gehoor lag van kleine jongetjes en meisjes. Voor wie het niet wist, voor acteur Jared Leto was acteren namelijk niet genoeg. Wat begon als een kleinschalig familieproject met broer Shannon werd na verloop van jaren een band met een trouwe aanhang, een band die wereldwijd menig poppodium wist uit te verkopen.
De fans van het eerste uur vonden het commercieel succesvolle A Beautiful Lie op z’n zachtst gezegd een sell out. De hoop werd gevestigd op een derde plaat, eentje de volgens Leto “Meer terug zou grijpen naar de sound van de self titled plaat.” Om met de deur in huis te vallen, Jared Leto is een leugenaar.
This is War ligt in het verlengde van A Beautiful Lie, alleen is de kwaliteit iets opgeschroefd. Single ‘Kings and Queens’ klinkt aardig, mits er niet te veel op de lyrics gelet wordt. Want dat kan Leto behoorlijk goed; teksten schrijven die aardig in het gehoor liggen, maar eigenlijk flinterdun zijn. Iets wat niet gezegd kan worden over de muziek zelve, deze is behoorlijk dramatisch en theatraal. Niet op een groteske manier, maar vooral erg gemaakt. Wat ook voor de teksten opgaat, geen moment heb je het gevoel dat ook maar een enkel woordje wat uit de mond van Leto komt gemeend is. Hier zien we weer wat hij eigenlijk is: een acteur. Hij herhaalt namelijk zijn rol als man met de kolossale, doch naamloze ballast en emotionele spanning.
De intro’s klinken gelikt, maar hebben weinig te maken met de rest van de tracks. Op ‘Stranger in a Strange Land’ leidt het abrupt eindigen van de intro zelfs tot een anticlimax. Op de tweede helft van de plaat heb je het gevoel alsof je naar een tweede of zelfs derde versie van de single zit te luisteren, de gitaarriffs, drumpatronen en de vocaallijnen klinken behoorlijk hetzelfde. Ook het overmatig gebruik van kinderkoren is na drie tracks wel leuk geweest, maar daar dachten Leto en de zijnen blijkbaar anders over.
Naast flinterdun, dramatisch en theatraal is voorspelbaar nog een sleutelwoord van deze plaat. Vooral qua drums en vocals weet je van te voren exact hoe iets gaat klinken. De vorige plaat was nog in te delen in de categorie emopop, dat is met deze wel anders, 30 Seconds to Mars is gewoon een simpele poprockband. Als ik hier al emotioneel van moet worden, is dat niet vanwege rakende teksten, maar vanwege de bedroevende kwaliteit.
Score: 
