Finland is een land met heel veel metal. Ik heb me laten vertellen dat er ook een aardige D.I.Y. punkscene is, met name in de stad Tampere. Daarvandaan komt dan ook deze plaat met een graffiti hoes met een rasta man op de voorgrond. De titel van het schijfje is War Is Noise en de heren die hier verantwoordelijk zijn heten Jaakko & Jay. Een tweekoppig punkduo, dat met gitaar, zang en drums hun verhaal willen doen
De plaat heeft officieel veertien songs, maar op de een of andere manier zijn het nummer ‘Spark Plugs’ en een tweede track met de titel ‘Battle’ ook op de uiteindelijk plaat terecht gekomen. Ach, altijd leuk toch? Tenminste als je houd van de semi-akoestische hyperpunk van dit duo want heel erg veel variatie hoor je de hele plaat lang niet. Vergelijk de band rustig met een Digger & the Pussycats of natuurlijk Against me!, want zo klink je als je enkel gitaar, hi-hat en snare drum gebruikt. De hoes omschrijft de nummers nog als veertien liedjes tegen de geluiden van de moderne samenleving. De band trapt lekker vlot af met ‘Moneyfest’, waarin Jaakko zingt: “We break our bones just to sing our songs” en dat zegt genoeg. ‘Gas Station’ rammelt vrolijk verder, want ondanks de duidelijke statements klinkt de band nergens boos. Het tempo ligt hoog, de nummers duren gemiddeld ook niet langer dan twee minuten. Een nummer als ‘Equalizer’ is eigenlijk gewoon een punk nummertje bijvoorbeeld, maar dan lekker fris. Op ‘Walls & Bars’ zit er een foutje bij het startten, wat niet eruit geknipt is. Het lijkt onnozel, maar zoiets houd die heerlijke frisse sponaniteit erin bij dit bandje. Dan is er met het negende nummer even rust, een intermezzo met bongo’s.
Dan lijkt de plaat ook een iets andere wending te krijgen met de westernachtige gitaar op ‘No Need To Think’ of de trompet op ‘Walkingsmiling’. Op het folky ‘Folk Song’ (hoe wil het ook anders) roept het geluid juist de gedachte van de Levellers of New Model Army op. Het lijkt alsof het tweede deel van de plaat wat speelser is, ook op het eerste deel zijn namelijk andere instrumenten toegevoegd. Daar valt het echter niet zo op, maar na de pauze klinkt het allemaal veel gevarieerder. De heren spelen vol passie, de energie spat gewoon van de nummers af. Afsluiter ‘Battle’ gooit nog even alle remmen los en na een stilte volgt het eerste nummer waar de band gekalmeerd lijkt te zijn als een extra extraatje.
Akoestische punkbandjes of akoestische folkpunk, zoals het ook wel eens genoemd wordt, zijn op plaat vaak niet zo gaaf als live. Als Jaakko & Jay hun War Is Noise echter live over weten te brengen hebben we het hier wel over een bijzonder leuk bandje echter. Die naam hebben de twee Finnen ook, dus zeker een aanrader voor mensen die houden van rauwe, simpele maar vooral goudeerlijke punk.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.