Skindred @ Melkweg, Amsterdam
Geplaatst op 18 februari 2010 om 16:23 | Door Kees de Jong en Remco Brinkhuis | 499x bekeken
Je hebt reggae en je hebt metal. De Britse band Skindred maakt zogeheten ragga-metal. Onlangs kwam de nieuwe plaat Shark Bites and Dog Fights (recensie) uit en ter gelegenheid hiervan doet het gezelschap vanavond de Melkweg aan met twee voorprogramma's.
Forever Never is een Engelse metal band die in 2004 is opgericht. Vanavond hebben ze de eer om als eerste band het publiek op te warmen voor de hoofdact Skindred. Het publiek is zo vroeg op de avond al in grote getalen aanwezig in de Oude Zaal van De Melkweg en kijkt geïnteresseerd als het vijftal enigszins gespannen het podium betreedt. De eerste tonen laten er geen twijfel over bestaan dat de band er vanavond stevig tegenaan wil gaan en een klein deel van het publiek gaat dan ook goed los.
Gedurende het optreden wordt duidelijk dat Forever Never zich als metal band moeilijk kan onderscheiden en de vonk slaat niet over op het grootste deel van het publiek. De stem van Renny Carroll klinkt niet overtuigend en dat is jammer omdat gitarist George Lenox wel lekker speelt deze avond. Al met al een optreden dat kwalitatief ruim voldoende is, maar waar met meer ruimte voor experimenten en een strakkere uitvoering meer uit te halen moet zijn.
De tweede band die de bühne mag betreden is Intwine. Buiten staan wat stereotype metalheads opte scheppen over hoeveel botten ze wel niet gekneusd hebben tijdens concerten, binnen probeert wellicht de bekendste Nederlandse nu-metal formatie alles te geven. Hoewel frontman Roger uit Nederland komt heeft hij de nare eigenschap om in het Engels tussen de nummers door te lullen.
Het gezelschap maakt al lang geen simpele rock meer zoals destijds na Idols en dit lijkt no zo een lange tijd nog steeds aardig uit te pakken. Zoals we van de Oude Zaal gewend zijn is de geluidskwaliteit niet optimaal, toch verhult dit niet hoe slecht Roger bij stem is. Af en toe komen er tracks langs met potentie, maar het is wel duidelijk hoe weinig support de band krijgt als de zanger wil dat het publiek hem nazegt: het blijft nagenoeg stil.
Een flinke pauze volgt om de boel om te bouwen en dan is het eindelijk tijd voor de hoofdact van vanavond. In 013 zijn de laatste kaarten voor het optreden morgen reeds over de toonbank gegaan, vanavond is het ook goed druk. Ondanks de nieuwe plaat slaan de oudere nummers het beste aan. De zaal verandert al snel in een grote pit en zelfs achterin staan mensen te pogoën. Tussendoor houdt zanger Benji Webbe een praatje met het publiek, laat ons meezingen en weet ondanks de belabberde geluidskwaliteit met zijn band te overtuigen.
Tracks als 'Pressure', 'Selector' en 'Set It Off' passeren de revue en tussen deze nummers door is het snakken naar adem. Skindred houdt het tempo er goed in en meermaals geeft Benji aan hoe blij hij is met de reactie uit het publiek. Tijdens 'Invincible' horen we zelfs wat drum'n'bass beats en dit is dan ook één van de weinige momenten waar het publiek echt los gaat op een nieuw nummer. De band verlaat na krap 50 minuten het podium, om na een vijftal minuten keihard terug te komen met 'Trouble'. Als iemand dan faalt met stagediven roept Benji een vrijwilliger op om te laten zien hoe het wél moet. Er is nog genoeg energie over en het publiek zien genoeg over te hebben om de band nog één keer een enorme pit te demonstreren.
Forever Never is een Engelse metal band die in 2004 is opgericht. Vanavond hebben ze de eer om als eerste band het publiek op te warmen voor de hoofdact Skindred. Het publiek is zo vroeg op de avond al in grote aantallen aanwezig in de Oude Zaal van De Melkweg en kijkt geïnteresseerd als het vijftal enigszins gespannen het podium betreedt. De eerste tonen laten er geen twijfel over bestaan dat de band er vanavond stevig tegenaan wil gaan en een klein deel van het publiek gaat dan ook goed los. Gedurende het optreden wordt duidelijk dat Forever Never zich als metal band moeilijk kan onderscheiden en de vonk slaat niet over op het grootste deel van het publiek. De stem van Renny Carroll klinkt niet overtuigend en dat is jammer omdat gitarist George Lenox wel lekker speelt deze avond. Al met al een optreden dat kwalitatief ruim voldoende is, maar waar met meer ruimte voor experimenten en een strakkere uitvoering meer uit te halen moet zijn.











februari 21st, 2010 - 16:41
Roger komt niet uit Nederland maar uit Aruba
februari 21st, 2010 - 21:54
…idd, Roger komt uit Aruba…
februari 21st, 2010 - 23:52
Ah ja, dat is waar ook. Toch zal het weinig moeite kosten om gewoon Nederlands te praten, beetje arrogant gedrag…
maart 5th, 2010 - 12:50
dus stelling: alle nederlanders moeten papiaments praten als ze naar de antillen gaan.
en als ze dat niet doen zijn ze dus arrogant.