Ooit, lang geleden, toen er nog geen notie was van hairspray of guyliner en mannen nog mochten huilen, de tijd waarin hardcore nog op een lijn zat met emo en fans het nog niet cool vonden om in zichzelf te snijden, dat was de tijd van de echte emo. Begonnen door Rites Of Spring die een melodramatische golfbeweging startte, en van grote invloed op de volgers die een stroming van melodische en persoonlijke hartenkreten, samengesmolten met de rauwere hardcore muziek, hebben opgezet.
De eerste golf van emocore was een harde, snelle en chaotische vorm, maar stierf al snel uit. De tweede golf bevatte bands welke heden ten dage nog worden gezien als groots en invloedrijk. Vele bands lieten zich inspireren door de ultieme leider van deze golfbeweging, Sunny Day Real Estate, met name door hun vernieuwende mix van hardcore met indie-invloeden. Sunny Day Real Estate is gevormd begin jaren negentig en heeft in 1994 hun debuutplaat Diary uitgegeven op Sub Pop Records. Met twee breaks, beide keren na de release van twee platen, zijn deze mannen in 2009 weer bij elkaar gekomen. Hun eerste twee platen Diary en LP2 zijn opnieuw uitgebracht en in een nieuw jasje gestoken.
Diary is in 1994 al dankbaar in ontvangst genomen door de fans en heeft lovende recensies gekregen. Nu nog steeds kan je de plaat bestempelen als een van de meest vooruitstrevende, emotionele en toonaangevende releases in de emo-scene, ooit. De plaat klinkt nog steeds niet ouderwets, heeft aandoenlijke en meeslepende riffs en past met het nieuwe jasje tussen platen die vandaag de dag worden uitgegeven. De instrumenten komen niet meer recht door het midden gemixt op je af, maar zijn naar links en rechts gepand. De instrumenten hebben in onderscheidende, mooie lagen een heldere toon gekregen. ’8′ en ’9′ zijn de twee bonustracks van de plaat en zijn verhalende songs, welke het goede afsluiters van het vernieuwde album maken.
Deze recensie krijgt geen rating.
Je kunt geen reactie achterlaten.