Vrijdagavond negentien februari, weer een gezellige avond op de bank voor de televisie met je familie, kijkend naar films zoals ‘Phileine Zegt Sorry’ en ‘Meet The Parents’. Dit gold deze dag alleen niet voor de veertig plussers in ’s-Hertogenbosch. Zij lieten vanavond hun kinderen thuis om een ouderwets avondje rock’n’roll te beleven in de W2. Het poppodium is vandaag omgetoverd tot Club Rockula, een zogeheten sixties beat, garage, surf en rock’n’roll avond, met deze maand DeWolff, The Foves en last but not least The Seatsniffers. Kortom: een ideale gelegenheid om er eens weer ouderwets op los te swingen.
Wanneer het half negen is en de zaal langzaam volstroomt gaan de lichten uit en de gordijnen voor het podium open. Het spits wordt afgebeten door de franse band The Foves. Met zijn vijven – bandlid zes op saxofoon was niet aanwezig, is het aan hun de taak om het publiek op te warmen met lekkere dansbare jaren ’60 rock’n’roll, wat het thema van de avond was. De muziek van The Foves valt een beetje te vergelijken met dat van de Rotterdamse band The Madd. Het ligt lekker in het gehoor, maar brengt helaas niets vernieuwend. Vooral hierdoor is het jammer dat deze band een ontzettende arrogantie uitstraalt. Het was echter wel genieten tijdens de verschijning van de tamboerijnman. Deze jongen huppelde een half uur lang ongestoord over het podium al meppend op een tamboerijn, wat de vrolijke sfeer er goed inhield. De band speelde goed, maar vooralsnog hebben deze Fransozen geen verpletterende indruk achtergelaten.
Na een klein half uur is het de beurt aan DeWolff om het publiek verder te vermaken. Na het optreden in De Wereld Draait Door en het vele malen afspelen van hun muziek op 3FM is DeWolff toch wel een co-headliner waard. De bekendere nummers in de vorm van ‘Dont Go Up The Sky’ en ‘Medicine’ worden herkend door het in grotere aantallen voor het podium verzamelende publiek. Deze band laat net als de vorige het jaren ’60 geluid horen door middel van een Hammond-orgel. Het is duidelijk te zien dat deze drie Limburgse jongens goed op elkaar zijn ingespeeld, wat ook gelijk hun achilleshiel is, aangezien de tien minuten lange durende solo’s in elk nummer wel het tempo te parten spelen. Jammer, want de W2 zet vanavond vooral in op de swingende muziek.
Tot slot betreden de heren van de Belgische band The Seatsniffers het podium. Deze band draait al wat langer mee in de rock’n’rollscene en wordt dan ook enthousiast ontvangen door het publiek. De vier heren betreden de bühne pas op een laat tijdstip, waardoor een enkeling al voor het optreden naar buiten slentert. De overgeblevenen zijn er niet minder enthousiast om. De band speelt swingende sixties rock’n’roll met contrabas en baritonsaxofoon terwijl het publiek meedanst. Oudere nummers zoals ‘Assembly Line’ en ‘Cheat’ worden gespeeld en afgewisseld met nummers van de verste plaat Turbilence. Al met al spelen de Belegen een afwisselende set en bewijzen zij de perfecte rock’n’rollband te zijn voor deze avond.
Tekst door Ankie Petersen
Je kunt geen reactie achterlaten.