The Dillinger Escape Plan, met zoveel ex-leden dat je je afvraagt of het wel gezond is om in deze band te spelen, komt na drie jaar eindelijk weer met een nieuwe plaat. Option Paralysis is de opvolger van Ire Works, een plaat die het redelijk goed deed, maar bij deze reviewer niet echt bleef hangen. De vraag is natuurlijk of de nieuwe plaat dit wel doet.
De plaat begint met een spreekwoordelijke stilte voor de storm van slechts tien seconden. Daarna barst al het geweld los volgens het bekende Dillinger-recept. Echter doseert de band het geluid met de nodige cleane stukken. Op ‘Gold Teeth Bum’ gaan het geweld en de melodie hand in hand, iets wat resulteert in een van de hoogtepunten van deze plaat.
En dan is daar ‘Widower’, een voor Dillinger-maatstaven lang nummer. En ook een zeer progressief nummer, met de langzame intro, opbouwend vervolg, loeiharde stukken en zelfs een pianogedeelte. De plaat is behoorlijk progressief, maar niet alleen dat. Nummers als ‘Chrystal Morning, ‘Endless Endings’ en ‘Chinese Whispers’ zijn nogal hard, maar het progressieve en meeslepende voeren toch de boventoon.
Ook afluiter ‘Parasitic Twins’ klinkt erg ‘on-Dillingeriaans’, en laat de plaat welhaast in een anti-climax aflopen, maar niets is minder waar. Door dit einde smacht je naar meer, meer van de ‘progressievere Dillinger Escape Plan’. De band klikt gelikter dan ooit tevoren, het ‘avant-garde’ en vooral het chaotische van Calculating Infinity en Miss Machine ontbreken nagenoeg volledig. Toch is dit geen slecht album te noemen, het voelt veel meer als een volwaardige plaat aan in vergelijking met z’n voorganger.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.