Er zijn maar liefst vijf acts met de naam Battalion. Underdogs is niet de nieuwe release van de Belgische death metal act, de black metal band uit Australië of de Amerikaanse rock band, maar de Zwitserse thrash metal act. Het is het tweede album van het viertal, maar het debuutalbum heeft voor maar bar weinig bekendheid gezorgd. Te horen aan Underdogs is dat zonde, want er is zeker talent aanwezig.
Battalion stormt al vanaf het begin met volle energie weg. ‘Thrash Maniacs’ heeft dan misschien geen bijster interessante teksten, de riffs knallen erop los en de stem van Silvan Etzensperger is duidelijk geboren voor thrash metal. Wat echter het sterke aan Underdogs is, is dat deze kwalitatief sterke, maar wel eenzijdige kant van thrash metal niet het enige is dat wordt laten zien op het album. Er zijn meerdere nummers te noemen, maar ‘Stalingrad’, het langste nummer op het album, is toch wel degene die eruit springt. Met het duistere onderwerp van de oorlog en de tocht door het koude Rusland is het zeer intens nummer, maar het zijn vooral de aantrekkelijke riffs en melodieuze passages die het hem doen – met als klapper op de vuurpijl de zachtere vocalen, die best meer gebruikt hadden mogen worden op het album.
Battalion laat dus met Underdogs een veelzijdig album horen, iets wat in de thrash metal niet al te vaak voorkomt. Sommige nummers zijn zeer recht voor hun raap, technisch sterk maar niet erg complex. Maar op andere momenten trekt de band erop uit om thrash metal tot het uiterste te trekken, en op deze momenten is het album op zijn sterkst, want op die passages en nummers is een Battalion te horen die na verloop van tijd nog steeds waard is om naar te luisteren. Het is daarom jammer dat het hele album niet bestond uit die kant van de band, want daar zou de band ongetwijfeld nog een stuk groter mee kunnen worden.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.