No Shame is de zoveelste Scandinavische punkrock band en Ironing Day is hun vijfde album. Opvallend is het feit dat deze band zelf zoveel mogelijk in handen houdt, zo DIY dat ze geen deals sluiten met grote platenmaatschappijen, zelf alles opnemen, de entree voor hun shows regelen en hun merchandise erg goedkoop te krijgen is. Alles om naamsbekendheid te genereren, maar is het de moeite waard?
En helaas is dat niet het geval. Hoewel de band op Ironing Day niet alleen maar standaard aftikken en gaan punkrock nummers heeft staan en er ook gas teruggenomen wordt zoals tijdens ‘Light of My Life’ heb je als punkrock fan eigenlijk alles al wel eens gehoord. Typisch gevalletje van dertien in een dozijn, No Shame is niet slecht maar allesbehalve origineel, of het moet over het accent van de zanger gaan. Gecombineerd met clichématige teksten over de bekende onderwerpen van het genre waartegen gerebelleerd dient te worden (het nummer ‘Fuck the System’ iemand?) en blikkerige productie blijft er weinig boeiends over. Laten liggen dus, ondanks dat de idealen van de band nobel genoeg zijn levert dit geen positieve reclame op.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.