Mortemia – Misere Mortem
Geplaatst op 8 maart 2010 om 10:16 | Door Ben van Kempen | 176x bekeken
Morten Veland is een grote naam in de gothic metal. Tristania en Sirenia is dankzij hem in leven geroepen en nu is het tijd voor een nieuw project: Mortemia. Het album, Misere Mortem, is bedoeld om qua geluid dicht te liggen bij Tristania's tweede album Beyond The Veil, wat tevens ook het laatste Tristania album was waar Morten Veland aan had meegeholpen. Het is dus duidelijk voortbouwend op het Tristania wat Veland heeft achtergelaten - en niet zo zeer wat er daarna mee is gebeurd. Mortemia bestaat geheel uit Morten Veland's eigen kunsten, met slechts het gezang van koren als tegenhanger van Veland's eigen rauwe zang.
Een applaus voor Veland dus, die geheel verantwoordelijk is voor het geluid op Misere Mortem. Inderdaad is er goed te horen wat Veland voor ogen moet hebben gehad om verder te gaan met het geluid van Tristania rond de tijd van Beond The Veil: het geluid ligt zeer in de buurt, alleen zijn de vrouwelijke vocalen vervangen door een koor van mannenzang dat niet misplaatst zou zijn in een vrome kerk. De totale vibe is dan ook niet erg heftig: Veland's vocalen zijn natuurlijk wel wat rauw en zouden met wat fantasie een lichte grunt genoemd kunnen worden, maar de gitaren zijn niet al te zwaar en de vele orkestrale geluiden zorgen voor een klassiek geluid.
Het effect dat dit heeft is dat Misere Mortem een zeer episch, groots geluid heeft, waarbij de abstracte, haast overdreven teksten een juiste plaats hebben. Titels als 'The Malice Of Life's Cruel Ways' en 'The Vile Bringer Of Selfdestructive Thoughts' zijn daardoor niet eens zo heel vreemd, maar ook de vele klassieke instrumenten die Veland erbij heeft gehaald vallen in het plaatje. Luister maar eens naar het begin van 'The Eye Of The Storm', die na het frivole intro al snel de gitaren en Veland's vocalen erbij haalt.
Misere Mortem is een indrukwekkende verzameling van grootse geluiden. Het is duidelijk dat hier Veland hier ging voor een weelde aan geluid en epiek, en op vele plaatsen lukt dit hem ook prima. Het is een waardige opvolging van de dagen dat Tristania nog werkte met Veland, zo lang er wel rekening wordt gehouden dat hier geen vrouwenstem te horen is. Sommigen zullen die misschien toch missen, ook omdat Veland nog nooit zonder heeft gewerkt. In de gothic metal is het tegenwoordig echter wel zo origineel.
Score: 














