Het kersverse The Retaliation Process heeft Downfall, hun eerste album, via een label uitgebrengen – wat best een prestatie is, aangezien de band eerst het album had afgemaakt en daarna pas het label vond. We zouden negen hevige tracks van moderne metal moeten verwachten – iets wat tussen thrash metal en death metal zit eigenlijk. Hopelijk kan het Duitse vijftal indruk maken en is het meer dan nóg een metalband, want qua specifiek genre-geluid zijn ze niet bepaald uniek.
Downfall begint echter best veelbelovend. ‘Uprising’ begint met explosieve riffs, waarbij al snel rauwe vocalen bijkomen. Zonder twijfel gaat het hier om de energie die vrijkomt, en dat blijkt dan ook later een beetje een probleem te zijn. The Retaliation Process blijkt prima in staat te zijn energiek en hard te zijn, waarbij de remmen lekker genegeerd worden. Bovendien zijn er zelfs aardige melodische fragmenten, zoals het intermezzo ‘…Prozac’. Daarnaast biedt de band echter weinig meer. Over het geheel genomen vallen nummers een beetje in herhaling en zijn de vocalen van zanger Christoph al snel wat saai.
Op zijn best heeft Downfall nummers zoals ‘Four Seasons Of Self Mutilation’, waarbij de teksten aardig zijn, de gitaren lekkere melodische trucjes uithalen en de energie spijkerhard is. Als we dan een ander type, echt cleane vocalen horen bij het refrein helpt dat bovendien ook nog eens en op dit soort momenten is te merken dat The Retaliation Process best interessant is. Het is alleen jammer dat de band te weinig te bieden heeft. De goede momenten lijken al snel erg op elkaar, en de rest wordt dan geeuwverwekkend naar mate de spanning van het harde, energieke geluid weg is – Downfall heeft maar weinig blijvende kracht.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.