De meest vette dubstep zal vanavond weer rond galmen in ons aller Paradiso te Amsterdam. Tussen de residents staan twee namen die er echt toe doen. Het is gezellig druk als we binnen komen, iets wat bij 5 Days Off nog wel eens anders was.
Het is al snel duidelijk dat het kaf van het koren gescheiden mag worden, wat bezoekers betreft. Als een stel lamme figuren staan de mensen elkaar nutteloos heen en weer te rammen in een pit, waar totaal niet op de beat bewogen wordt. Reso draait dan ook nog eens een matige set met veel gewobble en weinig variatie.
In de bovenzaal is het tijd voor Dâm-Funk. De zoveelste dj uit L.A. afkomstig, maar totaal anders dan bijvoorbeeld Flying Lotus. We horen veel soul en funk, met een likje synths of electro. De dj grijpt af en toe de microfoon om de beats vocaal te ondersteunen en doet dit prima. Er zijn onbegrijpelijk weinig mensen aanwezig in de kleine zaal, iets wat voor de hele nacht geldt. Gelukkig wordt er lekker gedanst en is het een stuk beter vertoeven dan beneden qua temperatuur.
Halverwege schuifelen we door naar beneden, alwaar The Gaslamp Killer klaar staat om te beginnen. Hij is de headliner van vandaag en gaat het publiek een uur lang bespelen. Yes, het kan nog. Tussen de eindeloze inspiratieloze dubstep, dat mijns inziens iets te mainstream is geworden, is er gelukkig nog ruimte om te experimenteren. Alsof hij onder stroom staat schiet de haarbos van The Gaslamp Killer heen en weer terwijl de ene na de andere vuige beat uit de speakers knalt. Gelukkig is er dit keer eindelijk weer iets met visuals gedaan, welke zeker een extra dimensie aan de muziek geven.
Rondom het podium staan wat mensen zichzelf stoer op de foto te zetten voor op hun Hyves of Facebook en als een dame probeert stoer op een amp te klimmen gaat ze keihard onderuit. Hoe verder van het podium hoe intenser er van de muziek genoten wordt lijkt wel. Je kan ook niet anders dan genietend, of vol bewondering, toekijken hoe onder meer Hudson Mohawke, Jimi Hendrix, The Chordettes en Aphex Twin aan elkaar gemixt worden. The Gaslamp Killer pakt af en toe de microfoon ter hand om een stukje mee te zingen of het publiek toe te spreken. Het publiek leek in het begin wat aftastend, maar aan het applaus te horen is iedereen na een uur overtuigd van zijn kunnen.
Doctor P neemt dan over en hoewel ik hem als ‘booming’ op mijn lijstje had staan moet ik toegeven dat ik weinig bijzonders gehoord heb tijdens zijn set. Veel simpele beats die weinig melodie of catchy tunes bevatten. De zaal loopt rond vier uur dan wat leger en ook wij besluiten onze biezen te pakken. Voor de mensen die vanavond op Motel Mozaïque zijn, heel veel plezier bij The Gaslamp Killer!
