Tussen Heligoland, de nieuwe cd van Massive Attack en de vorige 100th Window zit zeven jaar. Heel erg productief zijn ze dus niet, hoewel ze geregeld in Nederland hebben opgetreden in de tussentijd. Is deze nieuwe cd het wachten waard? Op het eerste gehoor is het erg wennen, alleen al omdat er nieuwe gastzangers meedoen; maar er zijn ook herkenbare elementen zoals de mysterieuze, onheilspellende beats waarmee de spanning subtiel wordt opgebouwd, de melodieuze zang, dub grooves en het gebruik van samples.
Typisch Massive Attack zijn ook de repeterende teksten zoals in ‘Pray for rain’ en ‘Psyche’, met een licht hypnotiserend effect. Dat laatste nummer is een van de vrolijkere nummers, net als ‘Paradise Circus’ dat losjes begint, terloops bijna, maar halverwege wordt de bas zwaarder en tegen het einde komen er dramatische strijkers bij: schitterend.
Er staan ook mindere nummers op, die wat gekunsteld aandoen met een ingewikkelde beat of ongeïnspireerd aandoende zang, maar die maken het gelukkig nog geen slechte cd. Daarvoor zijn er simpelweg teveel goede nummers, zoals ‘Splitting the Atom’, Massive Attack ten voeten uit: relaxte beats, maar ook een onheilspellend sfeer, zonder ooit écht dreigend te worden. De nummers lijken soms meer soundscapes dan liedjes, zoals de afsluiter ‘Atlas Air’; beginnend met een kale beat, komen er halverwege steeds meer lagen bij, de beats en zang worden dwingender, totdat het haast lijkt alsof de zanger in je oor fluistert.
Heligoland heeft de onmiskenbare Massive Attack sound. Tegelijkertijd proberen ze nieuwe dingen uit, vooral met gastzangers, waarbij vooral de dames positief opvallen. Het is een cd die je echt meerdere malen moet luisteren om ‘m op waarde te gaan schatten. Helaas heeft het niet het niveau van Mezzanine (1998) maar toch kan ik niet wachten ze weer te zien op Lowlands, want eerlijk gezegd viel bij mij pas het kwartje, toen ik ze Mezzanine daar live hoorde spelen.
Score: 
Door: Florence Meershoek
Je kunt geen reactie achterlaten.