London Calling 2010 #1: dag 1 @ Paradiso, Amsterdam

Na alle afzeggingen is het de meeste artiesten toch gelukt op tijd te zijn voor de eerste editie van London Calling dit jaar. De eerste dag lijkt op papier de minste, maar of dit daadwerkelijk zo is?

De aftrap wordt om zeven uur gegeven door Doll & The Kicks. Dit vierkoppige gezelschap werd door Morrissey persoonlijk gevraagd om hem te supporten tijdens zijn tour, dus met de kwaliteit zou het wel goed moeten zitten. De mix van meeslepende rock en frisse indie lijkt aan te slaan, want na afloop horen we er in de wandelgangen veel positieve reacties over.

Doll & The Kicks

Het is dan tijd voor de eerste act in de benedenzaal. Gelukkig is het al een stuk drukker en in de loop van de set van Erland and the Carnival is de Grote Zaal bijna vol. De folk zit goed in elkaar en het is te merken dat zanger Simon Tong  (van o.a. The Verve en Blur) genoeg ervaring heeft opgebouwd in de afgelopen jaren. Voor de mensen die binnenwandelen is het een lekkere opstarter. De muziek is lekker toegankelijk en we kunnen niet anders zeggen dan dat de heren goed werk hebben afgeleverd vanavond.

Erland And The Carnival

Villagers "alt-rock hobbits". Dit staat te lezen op de website van Villagers. De kleine Ieren hebben weinig weg van Frodo Baggins maar maken wel muziek de écht op London Calling thuishoort. Vrij rustige folk wordt afgewisseld met hier en daar een uitstapje naar doodgewone rock. Zanger Conor J. O'Brian draagt de band en weet een groot deel van het publiek om zijn vinger te winden. Een ander deel vindt het echter te rustig en zoekt alvast een goed plekje in de Grote Zaal.

Villagers

De naam Darwin Deez zoemde al een tijdje rond op het internet, vooral vanwege frisse singles als Radar Detector en het 'lekker gekke' uiterlijk van de band. Helaas kunnen ze de hooggespannen verwachtingen niet helemaal waarmaken. De liedjes zijn vrolijk en springerig maar worden slordig gespeeld. Dit laatste komt vooral doordat Darwin de band blijkbaar meer ziet als een kermisattractie. De kekke outfits zijn leuk en de 'lekker gekke' dansjes tussendoor in eerste instantie ook nog wel, maar doe dat nou niet na elke twee nummers. Dat haalt de vaart er ontzettend uit. Beetje een tegenvaller.

Darwin Deez

De Belgen van Balthazar wisten op het laatste moment nog een plekje op te vullen in de bovenzaal en zijn blijkbaar al redelijk bekend in Nederland. Een paar weken terug stond de band al in Paradiso en hebben genoeg mensen weten te overtuigen. De band speelt eigenlijk een mix van alles en zet vanavond de basis neer voor een flinke opkomst bij de eigen shows in Nederland over een paar weken.

Balthazar

Hoewel Stornoway, de plaats, toch echt in Schotland ligt komt de band uit Oxford, Engeland. De muziek ligt in hetzelfde straatje als Everything Everything en Darwin Deez, alleen lijkt het alsof de band het gaspedaal niet kan vinden. Het is beschamend om te zien, maar de Grote Zaal loopt al vrij snel leeg. Kwalitatief is de band niet eens slecht, maar op London Calling verwacht je muziek met pit, iets wat vanavond toch al niet voor het oprapen ligt.

We besluiten de drukte in de Kleine Zaal even te vermijden en bekijken Cosmo Jarvis vanuit de Grote Zaal op het scherm. Cosmo ziet er een beetje uit als Danko Jones die niet boos kijkt, maar maakt een stuk minder ruigere muziek. De rocky randjes worden tijdens de set goed afgewisseld met akoestische momenten.

Cosmo Jarvis

Het Engelse Detroit Social Club lijkt voor het eerst vanavond de volledige aandacht van de Grote Zaal te krijgen. De band maakt wat donkere, theatrale rock met wat poppy randjes. Frontman David Burn beschikt over een goede stem, maar kan niet goed uit de verf komen zonder goede band. Drie kwartier lang worden we getrakteerd op muziek waar een beetje een London Calling waardig gevoel bij komt kijken.

Detroit Social Club

Daarna is het over met de pret in de grote zaal en sluiten we de avond af in de kleine zaal. Eerst is het Egyptian Hip Hop die ten tonele verschijnen. De band zit in de studio met niemand minder dan Hudson Mohawke die hun EP produceert. Ze spelen vanavond hun licht psychedelische artpop met een relaxte vibe die bij veel bezoekers in de smaak valt. Juist het feit dat aan deze band (nog) tal van rafelrandjes zitten en het af en toe bijna uit de bocht vliegt maakt deze jongens zo boeiend. Volgende editie in de grote zaal?

Egyptian Hip Hop

Eigenlijk vreemd dat Tubelord niet gewoon in eerste instantie al op dit festival stond. Ze deden deze week namelijk een bescheiden midweektourtje door Europa. Uiteindelijk mogen ze als vervanger toch nog komen opdraven en compleet terecht. Het mathpopkwartet past net als Foals en Maths Class namelijk uitstekend op het affiche en sluit de avond in stijl af. Uiteraard komen er veel tracks voorbij van debuutalbum Our First American Friends, dat vorig jaar uitkwam. Zeker weten dat Tubelord vanavond ook hun First Dutch Friends aan de haak hebben geslagen.

Tubelord