Goede line-up voor kleinschalige festival in Limburg. Jera On Air gaat al jaren mee en had ook dit jaar een aantal fijne bands. Met twee tenten op kruipafstand is het nog steeds een kleinschalig festival maar qua bands mengt het festival zich toch in een hogere klasse. Buitenlandse acts, Nederlands trots en next big thing bands zorgen voor een line-up vol variatie.
De opener van de dag is de Nederlandse hardcoreband Striking Justice. Het is nog vroeg, dus er is nog niet extreem veel publiek, en het publiek moet ook nog een beetje wakker worden. De zang is niet formidabel, gelukkig straalt het geheel van de vijf bandleden heel veel energie uit. Dit is een band met potentie.
Striking Justice
Op de mainstage zou je de wat grotere namen verwachten, maar niets is minder waar. De opener van dit podium is Flowfabriek. Dit is bijna een bigband. Tienbandleden, waarvan twee MC’s, zes blazers en twee drummers. De mc’s zingen en rappen, het is een vrolijk hiphop geheel. Echt overtuigends is het nieuwe concept niet, de tent is te groot, de mensen dansen niet. De mainstage tent is te groot voor Flowfabriek.
Star Fucking Hipsters is volgens het boekje en punk/metal/ska band. Het is een leuk concept om deze drie stijlen door elkaar te mixen van deze Amerikaanse band. De uitvoering is iets minder. De zang van de zangeres is vaak niet zuiver, ook de zanger mist zo nu en dan wat noten. De band krijgt het publiek redelijk mee.
Star Fucking Hipsters
Tijd voor de Utrechtse punkrock van Tenement Kids. Deze band lijkt niet helemaal op zijn plaats op de mainstage. De tent lijkt te groot voor hen en is nog leger dan bij Flowfabriek. Ze krijgen de zaal niet mee. Zonde, want de muzikaal is het heel goed. Het klinkt niet vernieuwend, maar het is goede punkrock, en het klinkt ook nog eens absoluut niet Nederlands.
Tenement Kids
Op alternative stage is het tijd voor het hardere werk. De Canadese punkers van This Is A Standoff mogen hun kunstje laten zien. Het publiek voorin begint eindelijk los te gaan en de punk klinkt zoals punk zou moeten klinken. Een goede show.
This Is A Standoff
Behalve Flowfabriek als dansbare act is er ook ska op Jera On Air. Jaya The Cat mag aanrukken. De eerste keer dat de tent van de mainstage massaal beweegt. Alle voetjes gaan van de vloer als er gezongen wordt over ‘hangovers’ en ‘drugs’. Muzikaal zit het bij Jaya The Cat wel goed. De bandleden zijn enthousiast en dat zorgt voor een enthousiast publieke. Leuke show.
Jaya The Cat
De kleinere tent staat al een tijde helemaal vol, dit komt omdat de Brabantse mannen van No Turning Back zijn aangekomen om even een echte hardcore show weg te geven. Het publiek gaat compleet uit zijn dak. Circlepits, bloedneuzen, stagedivers die zelden opgevangen worden. No Turning Back weet hoe ze een goede show moeten neerzetten, muzikaal klopt het niet altijd even goed, maar dat kan het publiek niet deren.
No Turning Back
Na een heftige hardcore show tijd voor de tieneridolen van Destine. Deze mooiboys moeten alleen het publiek nog even overtuigen. Ze zijn gigantisch in vorm, ze spelen sterk. Goed op elkaar ingespeeld en bijna geen valse noten. De show staat, helaas vindt het publiek er geen ruk aan, want dat loopt massaal weg. Destine moet hard zijn best doen, maar ze doen dat fantastisch. Zoveel overgave voor een halflege tent op Jera on Air, daar verdienen ze respect mee.
Destine
The Flatliners komen ook uit Canada. Het programmaboekje vertelt ons dat het ska-punk/rock/reggea/grime is. Na een aantal nummers horen we vooral rock en punk. Maar heel soms komen de ska/reggea invloeden boven en zie je wat heupen bewegen in het publiek. De zanger Chris Cresswell heeft volgens datzelfde boekje het publiek in zijn macht vanaf het eerste nummer. Deze belofte maakt hij vandaag niet waar. Hij blijft vooral herhalen dat het die nacht daarvoor in Amsterdam zo gezellig was. Helaas geen spetterende show van The Flatliners in Ysselsteyn.
Flatliners
De mannen en vrouwen van Neck komen even een feestje bouwen. Dat lukt ze heel goed. Deze band heeft wat weg van Flogging Molly. Ierse invloeden en dan punkrock. De zanger vertelt leuke verhaaltjes tussendoor en alle mensen dansen als een dolle. Gezelligheid ten top, muzikaal niet altijd even goed, maar een feestje is het wel.
Neck
Het is al aan het einde van de dag, maar het geweld van Born From Pain moet nog komen. Deze hardcore/metal band krijgt het publiek vandaag totaal niet mee. Muzikaal zit het heel goed in elkaar, maar het publiek is moe. Meerdere malen wordt er gevraagd of het publiek alsjeblieft naar voren kan komen. En het komt niet, jammer.
Born From Pain
Het Oostenrijkse Kontrust heeft eerder op de dag al op Dauwpop gespeeld en mag nu het Jera on Air publiek vermaken. De tent is goed gevuld en doet leuk mee met alle meezing liedjes van de band. Deze rockmetal band heeft een vrouwelijke en mannelijke zanger die er samen een topshow van maken. Het oogt niet alsof ze al eerder gespeeld hebben en ze zitten vol energie. Soms hoor je aan de stemmen dat het de tweede keer is. De bandleden zijn goed op elkaar in gespeeld. Een topshow met een top publiek. Kontrust en het publiek mag zich gelukkig prijzen met dit optreden op Jera On Air.
Kontrust
De afsluiter van de alternative stage is Mala Vita. De mannen maken volgens het programma boekjes folk rock / reggea / punk. Dit klopt wel aardig, al kun je de reggea ook in ska veranderen. Deze band is moeilijk in een hokje te stoppen. De tent is half gevuld, zonde, want deze band verdient een volle zaal, maar blijkbaar gaat het Limburgse en Brabantse publiek liever in de grote tent op Band Zonder Banaan wachten. Ondertussen maakt Mala Vita zijn reputatie waar. Een groot dans en spring feest. De band heeft er zin in en straalt energie uit. Die energie springt over op het publiek. Heerlijk om te zien, heerlijk om naar te luisteren. Een mooie afsluiter van dit podium.
Mala Vita
Band Zonder Banaan is Nederlandstalige folkrock. Deze band zorgt altijd voor een hoop gegooi met bier en een groot feest. Dit is dan ook een goede afsluiter van een mooie regenachtige koude editie van Jera On Air.
Band Zonder Banaan
Fotografie: Jörg de Groot en Tim van Veen.


















Pingback: Kim Raven » Blog Archive » Muziek, films en studie