Ooit was Lacrimas Profundere een stoere, bittere doom metal band met vrouwelijke zang en klassieke elementen. Maar de act is sinds zijn begintijd in de jaren ’90 niet meer dezelfde. Alleen gitarist Oliver Nikolas Schmid heeft de tand des tijds doorstaan en staat nu in een band die beladen gothic rock maakt – van het type waar H.I.M. zich niet voor zou schamen. The Grandiose Nowhere doet namelijk erg aan die band denken, maar dan met zware, lage vocalen.
The Grandiose Nowhere is niet echt een album waar de stoere metalheads op zitten te wachten. De gitaren zijn wat flauw en de zang is makkelijk. Over het geheel genomen is het een haast overdreven toegankelijk album. Daarentegen zijn de melodieën niet eens zo slecht en is er nog wel een aardige vibe te bespeuren. Neem bijvoorbeeld het nummer ‘Lips’. De beginnende gitaren klinken zeer aardig en het nummer bouwt professioneel op. Het keyboard heeft een redelijk grote ondersteunende rol, maar vloeit wel goed over in de rest van de instrumenten. Daarbij heeft de zanger een stem die wel uiterst goed past bij de muziek.
Voor liefhebbers van bands als H.I.M., The 69 Eyes en andere gothic rock bands is dit een prima album. Het is bepaald niet origineel, absoluut niet stoer en soms walgelijk overdreven, maar zit wel professioneel in elkaar en is ook nergens zwak te noemen. The Grandiose Nowhere is een album die het in zijn eigen genre goed zal doen – maar iemand die zoekt naar doom metal moet hier niet kijken, want die zal hier niet blij van worden.
Score: 
Pingback: иÑкуÑÑтвенный грот « Ðхо блогоÑферы