Steve Hackett – Out Of The Tunnel’s Mouth

Steve Hackett is een grote naam in de muziekwereld. Hij verwierf faam als gitarist bij de prog-rockband Genesis en met name zijn solo op Firth Of Fifth is legendarisch. Hij brengt echter ook al zo’n dertig jaar soloplaten uit waarvan Out Of The Tunnel’s Mouth zijn nieuwste is.

Hackett staat bekend om zijn gitaarspel en zijn vernieuwende muziek. Ook op zijn nieuwste album heeft hij zich weer laten beïnvloeden door heel veel andere stromingen uit de muziekwereld. Deze beïnvloeding is voor veel artiesten een grote valkuil. Een album wordt te vol, te druk of heeft een totaal gebrek aan richting. Maar Hackett is met een grote sprong over deze valkuil heen gevlogen en heeft een ijzersterk en afwisselend album afgeleverd dat menigeen kippenvel zal bezorgen.

Het album opent al meteen sterk met ' Fire On The Moon'  – mijn persoonlijke favoriet –,  een nummer dat lieflijk lijkt te beginnen met het geluid van een muziekdoos en de zuivere, enigszins lijzige stem van Hackett. Het ontaard echter in een bombastisch spektakel dat waarschijnlijk maar door weinig mensen niet gewaardeerd zal worden. Uit de volgende nummers blijkt de invloed die wereldmuziek op Hackett heeft gehad. In 'Nomads'  klinkt heel duidelijk een Spaanse gitaar, net zoals in 'Sleepers' en 'Ghost In The Glass'. Hackett blijft nooit lang in één stijl hangen en wisselt vaak af. We horen blues voorbij komen ('Still Waters'), Afrikaanse invloeden ('Emerald And Ash') en ook instrumentale, bombastische nummers als 'Tubehead' dat net zo goed een nummer van Muse had kunnen zijn.

Je kunt er niet om heen. Steve Hackett heeft een ijzersterk, afwisselend en prettig in het gehoor liggend album afgeleverd dat aantoont dat deze man een begenadigd muzikant is. Laten we hopen dat hij voorlopig nog door zal gaan met zulke juweeltjes afleveren.

Score: