ROAR E-Zine – Dagelijks muziekrecensies, cd's, concerten, festivals, interviews en prijsvragen!
28mei/100

Train – Save Me, San Francisco

Geplaatst op 28 mei 2010 om 15:50 | Door Sanne Derks | 250x bekeken

train Train   Save Me, San FranciscoIedereen die in 2001 regelmatig naar de radio luisterde, kon er niet aan ontkomen: het melodietje van ‘Drops Of Jupiter’ sloop je hoofd binnen en ging er niet meer uit. Het nummer betekende de definitieve doorbraak van Train in Nederland en was tevens hun grootste hit maar daarna werd het akelig stil rondom de band. Vrijwel niemand zal zich kunnen herinneren dat Train na Drops Of Jupiter nog twee albums heeft uitgebracht. Nu is er Save Me, San Francisco. Zal Train met dit album gered worden van de vergetelheid?

De gedachte achter Save Me, San Francisco is dat Train teruggaat naar de roots. De band, die in 1994 in San Francisco is opgericht, stond in zijn beginjaren bekend om de vrolijke no-nonsense poppy rocksongs. Drops Of Jupiter had al een wat serieuzere ondertoon maar de albums die daarna uitgebracht zijn, hebben Train geen goed gedaan. Slaapverwekkend en deprimerend zijn veelgehoorde termen. De roots in San Francisco moeten Train redden, en Save Me, Fan Francisco staat dan ook vol met typisch vrolijke Californische popliedjes, de muziek waarmee Train bekend is geworden.

‘Hey Soul Sister’ is wederom een nummer dat – eenmaal in je hoofd – je niet zo snel vergeet: vrolijk en aanstekelijk, op het irritante af. En ook dit nummer lijkt een grote hit te worden. Het hele album is een aaneenschakeling van gemakkelijke popnummers met een ‘rocky’ ondertoon en uiteraard beheerst door de overheersende stem van zanger Pat Monahan. De lyrics bevatten veel clichés, over de nummers lijkt niet lang na te zijn nagedacht. Maar is dat erg? Niet per se, want Train lijkt ook bedoeld te hebben een vrolijk, zomers, no-nonsense album te maken en dat is ze zeker gelukt.

Het poppy en vrolijke gaat op een gegeven moment echter wel op je zenuwen werken. Zeker omdat de nummers erg veel op elkaar lijken, en het is allemaal net iets te. Een mix van Drops Of Jupiter en Save Me, San Francisco zou echt ideaal zijn geweest. En mocht je – ondanks de herkenbare stem van Pat Monahan – aan het eind van het album nog steeds niet weten waar je Train ook alweer van kent? Dan zal de – enigszins overbodig lijkende – live versie van ‘Drops Of Jupiter’ je zeker van pas komen. Nee, Train zal voorlopig niet meer in de vergetelheid raken.

Score: ★★½☆☆

 

Gearchiveerd onder: Cd's Laat een reactie achter
Reacties (0) Trackbacks (1)

Laat een reactie achter