Deftones @ Melkweg, Amsterdam

Je hebt oude helden en je hebt oude Helden. Sommige oude helden zijn te oud en misschien wel heel diep gezonken. Andere oude helden kunnen het niet meer waarmaken. Deftones is zo’n gevalletje oude Helden, maar valt in geen van de hiervoor genoemde criteria. Na de release van Diamond Eyes voelt de band voor de meeste fans weer vertrouwd. Of het vijftal de nummers live overtuigend weet te brengen zien we vanavond in een volgepakte Amsterdamse Melkweg.

De deuren van de zaal zijn al om zeven uur open, maar de lichten doven pas twee uur later. Tot die tijd hield een dj ons warm en zo komen we terecht in de hoogtijdagen van de nu-metal. Als de intro voorbij is, knalt de band erin met ‘Rocket Skates’ en zo laten de heren meteen horen wat het verschil tussen toen en nu is. Na een blok nieuwe nummers volgt een blok oude nummers en dit laat het publiek net weer wat meer bewegen. Vanaf de zijkant is mooi te zien hoe de menigte  op en neer golft, om vervolgens bij de climax wild om zich heen te slaan. Niet alleen in het midden en aan de zijkanten, maar ook op het balkon zit de sfeer er prima in.

Of het nu ‘7 Words’ of ‘Prince’ is, de band is in z’n element en het publiek staat zichtbaar te genieten. Dit genieten is op z’n hoogst als de band nummers van Around The Fur en White Pony op de zaal afvuurt, nummers als ‘My Own Summer’, ‘Be Quiet and Drive (Far Away)’ en vooral ‘Knife Party’ en ‘Change (in the House of Flies)’. De pit is misschien iets heftiger tijdens deze nummers, maar ook de nieuwe nummers kunnen rekenen op genoeg respons, al lijkt het dat nog niet iedereen de teksten van deze nummers uit hun hoofd heeft geleerd.

Opvallend is dat het geluid in de Amsterdamse zaal behelpen is. Vocalist Chino Moreno is zeer goed bij stem en ook de rest van de band speelt snaarstrak, maar de mix in de Melkweg laat het net niet goed genoeg overkomen. Chino drijft z’n stem tot uitersten en hij zoekt tussen de nummers door veel contact met het publiek. Dit tot ergernis van een aantal meisjes halverwege de zaal, die vooral vinden dat er doorgespeeld moet worden. Doorgespeeld wordt er zeker en zo komen ook nummers als ‘Minerva’ en ‘Passenger’ langs. Laatstgenoemde werd opgenomen met Tool-frontman Maynard James Keenan en Chino maakt vanavond zelfs gebruik van beide zanglijnen.

Ondanks de mindere mix staat de band zelf als een huis. Het gitaarwerk van Stephen Carpenter gaat door merg en been, terwijl drummer Abe Cunningham ondanks een aantal schoonheidsfoutjes een meer dan formidabele ritme aan de muziek weet mee te geven. Sergio Vega, de vervanger van Chi Cheng, produceert kraakheldere basslijnen en turntablist Frank Delgado zorgt voor net dat beetje extra in de sound van de band. Het vijftal staat bekend om hun lange clubshows en vanavond is hier geen uitzondering op. Na anderhalf uur is de reguliere set pas afgelopen en ook een toegift laat niet op zich wachten. De oude Helden van Deftones kunnen het nog steeds waarmaken en ze zijn voor menigeen nieuwe Helden.