Bij de beklimming van het podium kijkt Teenagersintokyo wat verdwaasd de lege zaal in. Het is natuurlijk altijd een tegenvaller als er meer muzikanten zijn dan nieuwsgierige bierdrinkers. Dit mag de pret niet drukken, zangeres Samantha Lim heeft imposante hakken aan en zin om te dansen.
De van origine Australische band heeft het zonnige Sydney verruild voor Londen, een geschiktere plek voor hun post punk, new wave geluid. Onder begeleiding van David Kosten, die eerder Bat for Lashes’ Two Suns produceerde, is het nieuwe album Sacrifice opgenomen, welke binnen enkele weken zal uitkomen. De sinistere synth pop van Teenagersintokyo heeft soms wat weg van Siouxsie and the Banshees, maar wordt toegankelijk gehouden door een dansbaarheid die we kennen van C.S.S.
De band opent met titeltrack ‘Sacrifice’, een wankel begin. De zang is regelmatig vals en de sfeer op het podium vrij koel. Maar Teenagersintokyo is zo podiumgeniek dat iedereen als gehypnotiseerd blijft staren naar de perfect gestylede bandleden. Na het tweede nummer wordt vanuit de zaal konichiwa geroepen, wat in goede aarde valt bij de Aziatische frontvrouw. Ze giechelt verlegen en eindelijk is er interactie met het publiek. Halverwege het sterke ‘End it Tonight’ staat de zaal plotseling vol, wat erop wijst dat Tegan and Sara in de grote zaal is afgelopen. Hoe meer het publiek danst, hoe meer het zelfvertrouwen van Lim groeit en daar heeft de rest van de band ook baat bij.
Verrassend is de cover van de jaren 80-hit ‘Maneater’, van Hall & Oates. Hoewel het leuk geprobeerd is, draagt het nummer niets bij aan een verder sterke set. ‘Robocat’ en ‘Black Bones’ sluiten de avond af. Het publiek vraagt om meer, maar de band komt niet terug. Teenagersintokyo heeft alles mee om groot te worden. Misschien moet de popkant nog iets worden opgepoetst om het grote publiek te bereiken. Vanavond lijkt Amsterdam in ieder geval overtuigd.
Je kunt geen reactie achterlaten.