I Am Abomination – To Our Forefathers

En uit het rijtje van bands die te goed klinken om echt te bestaan is dit I Am Abomination, in de beste trend van bands als Blessthefall, Dance Gavin Dance en A Skylit Drive. Ok, de cover doet wel heel veel denken aan de plaat Adelphia van laatstgenoemde, en zo ook de sound. Desondanks, dit is de nieuwe plaat van het vijftal met de titel To Our Forefathers.

Goh, geheel origineel klinkt deze band niet en inderdaad de stap van emo naar het wat progressievere werk lijkt nogal populair te zijn, maar dat wil niet zeggen dat deze jongens niet precies weten wat ze doen. ‘Since 1776’ opent de plaat op krachtige wijze met de cleane vocalen en hectisch gitaarwerk. Naar welke gebeurtenis de titel precies verwijst blijft onduidelijk. In tegenstelling tot A Skylit Drive heeft deze band trouwens niet de pretentie om een conceptalbum te maken in de trand van The Mars Volta of Coheed & Cambria. Wat deze band in ieder geval wel heeft is een selectie gitaar licks om je vingers bij af te likken. Dat hoor je op ‘Thoughtcrime is death’ in vele smaken terug. Ook op ‘Cataclysm’ houd het niet op, maar hier ligt het tempo weer een stuk hoger. Verder komen we alle elementen van wat post-hardcore heet tegen op deze plaat, zoals ‘The Deceiver’ wat volzit met breakdowns.

Maar dit is ook wel het nummer waar je begint te merken hoeveel technische kunstjes en effectjes de band in haar muziek verwerkt. Dat is helemaal prima, de keuze van de band zelf. Maar gecombineerd met de zang, die ondanks dat deze als een lawinepijl door de lucht snijd behoorlijk tam is, krijgt de muziek hierdoor iets klinisch, iets artificiëels. Het is te gekunsteld en klinkt bijna nep, zoals op ‘Rock’N No Soul’ te horen is. De titel zegt het zelf eigenlijk wel een beetje. Op dat nummer horen we echter wel voor het eerst brute vocalen die meteen een stukje echtheid aan de muziek toe lijkt te voegen, alsof voor een moment de muziek je weer raakt als luisteraar.

I Am Abomination heeft een hele strakke plaat gemaakt, speciaal voor de liefhebber van de cleane rock sound. Toch lijkt er iets te ontbreken wat het moeilijk maakt om tot de kern van deze plaat te komen. Het voelt alsof dat deel afgeschermt is, als onder een te dikke laag vernis zijn de penseelstreken niet meer te zien. Desondanks is het een mooie plaat en zeker voor de liefhebber het luisteren waard.

Score: