Voor velen die opgegroeid zijn in de jaren 90′ zijn bepaalde dingen heel herkenbaar. De kapsels, de muziek, de foute housemuziek zoals Captain Jack, cassettebandjes, jullie weten waar ik het over heb. De opnieuw uitgebrachte film I Want You uit 1998 van regisseur Michael Winterbottom (The Road to Guantanamo, Welcome to Sarajevo) brengt zo’n sfeertje weer terug naar je huiskamer met het opnieuw uitbrengen van de film op dvd.
De film is bijna een mozaïekfilm met meerdere verhaallijnen. Vooral in het begin is dit heel erg chaotisch en storend. Dit wordt nog weer geaccentueerd met snelle/korte scenes Wanneer je ongeveer tegen twintig minuten aanzit worden twee van de verhaallijnen duidelijker en veranderd het nadeel van de relatief korte scènes in een voordeel. Het is een film waar veel gebeurt, zonder al te lange dialogen en deze korte scènes zorgt dat er schot in de film zit.
De film speelt zich af in Australië, echter behalve dat het dezelfde tijdsperiode is en het je soms wel eraan herinnerend, heeft het weinig met Heartbreak High te maken. Het gaat over een Russische jongen (Honda) en zijn oudere zus, compleet met lesbian stekelig haar en stijl (Smokey), waarvan hun ouders allebei gestorven zijn. De moeder van de twee zelfs vrij recentelijk. Honda kan niet praten omdat hij zijn moeder als eerste dood aantrof. Maar dit is niet de enige stoornis die de veertienjarige Honda eropna houd. Honda houd ervan om zijn vrijende zus af te luisteren, op te nemen en later terug te luisteren. De jonge knul ontmoet wanneer hij zijn haar knipt de beeldschone Helin waar zijn interesse nu naar gaat en smoorverliefd op wordt. Helin heeft het moeilijk, haar verleden achtervolgt haar, heeft bindingsangst. heeft duidelijk niemand om mee te praten en wanneer ze erachter komt dat haar ex uit de gevangenis is wordt alles niet bepaald makkelijker. Helin en Honda worden vrienden en komen erachter dat ze meer gemeen hebben dan ze in eerste instantie dachten.
Het onderwerp voyeurisme bij pubers is heel leuk gekozen en krijgt soms een luguber tintje. Het acteerwerk is uitgaande van een jonge, onervaren en (nu nog) onbekende cast, prima. Vooral Honda, gespeeld door Luka Petrusic maakt een redelijke indruk. Het is het rustieke sfeer die de film maakt, samen met het ingetogen acteerwerk maakt het deze film de moeite waard.
Score: 
