Pendulum – Immersion

Bij uitstek de festivalband van de afgelopen jaren: Pendulum. De poppy drum’n’bass- of volgens velen in de drum’n’bassscene, commerciële, uitgekauwde troep, is waar de mensen behoefte aan hadden. Met Hold Your Colour kreeg de band al wereldfaam in de scene, maar met het vormen van een band was daar In Silico, een album dat de band de hele wereld overbracht. Opvolger Immersion moet de rest van de reis gaan verzorgen.

De vraag is dan alleen of Immersion hiervoor gaat zorgen, of de reputatie van de band. Live is het namelijk altijd hard gaan. Het maakt niet elke welk festival, of welke tent Pendulum staat, de grond veert mee wanneer de voetjes de grond weer raken en mensen zich afzetten om weer zo hoog mogelijk te komen. De fijne dancevibe, afgewisseld met meeblèr-stukken, is wederom lekker uitgebalanceerd. En het is verrassend te noemen dat Pendulum meer op hun oude sound leunt, dan op de sound gecreëerd op In Silico. Meer drum’n’bassinvloeden dan pop, iets dat fans heerlijk gaan vinden.

Enig minpuntje aan de vijftien nieuwe nummers, het klinkt allemaal heel bekend. Althans, bij de meeste. De singles ‘Watercolour’ en ‘Salt In The Wounds’ krikken het album duidelijk een stuk omhoog, maar nummers zoals ‘Genesis’ en ‘Set Me On Fire’ klinken voor de die hard Pendulumfan waarschijnlijk verdacht bekend.

Daarnaast weet de band best of both worlds te mixen tot een heerlijk geheel. Dit uit zich in de leuke uitstapjes op deze cd. Wat dacht je van een metal/dancenummer samen met In Flames, een meer The Prodigy-achtig nummer met Prodigyzanger Liam Howlett of een nummer met Steve Wilson van Porcupine Tree. Klinkt apart, maar het is vingerlikkend goed.

Score: