TMF Awards Festival 2010 @ Volkspark, Enschede

Na Ahoy en de Heineken Music Hall besloot TMF in 2008 dat het tijd was voor iets nieuws. De TMF Awards werden vanaf 2009 uitgereikt tijdens een eigen festival, waarvan de eerste editie plaatsvond onder de Erasmusbrug in Rotterdam. Dit jaar is er als locatie gekozen voor het Volkspark in Enschede, wat met het warme weer een prima onderkomen blijkt.

Door wat gehannes met de bus komen we het zonovergoten terrein op als Valerius net bezig is. De Amsterdamse band maakt vrolijke poprock liedjes die aardig uit de verf komen. Frontman Jesse Nambiar lijkt een ware chickmagnet en hoewel ‘Whenever’ het goed doet, barst het gegil tijdens hit ‘She Doesn’t Know’ pas echt los. Aanstekelijke muziek, prima band.

Bij de Mainstage is het intussen tijd voor Nick & Simon. De vriendjes van Jan Smit doen het prima maar zetten vandaag een slecht optreden neer. Vooral Nick moet moeite doen om de gewenste tonen te halen. De fans lijken hier niet mee te zitten want er wordt veelvuldig meegezongen.

Wie van de Mainstage naar de Superchart stage wandelt wordt even flink doof gemaakt wanneer de (monotone) Dance stage gepasseerd wordt. Zelfs op Mystery Land en Dance Valley heb ik het niet zo hard gehoord als hier, onbegrijpelijk met zoveel jonge bezoekers.

Onder het motto ‘een goed begin is het halve werk’ begint Diggy Dex zijn optreden op de Superchart stage. Zijn grootste hit ‘Slaap Lekker (Fantastig Toch)’ voert hij ook live uit met Eva de Roovere. De liveband die Diggy mee heeft genomen is leuk, maar verhindert niet dat de aandacht snel verslapt.  Het publiek wordt leuk bij de show betrokken, iets wat de meeste artiesten vandaag doen, zo blijkt later.

Met de nieuwe frontman gooit Di-Rect het over een andere boeg. In al die jaren is er eigenlijk weinig veranderd aan de opzet van de band: catchy rockliedjes met een flinke scheut pop. Toch zijn er nog steeds hordes fans die meezingen en wellicht kennen sommige bezoekers Tim Akkerman niet eens.

Tijdens Destine en Dio, Flinke Namen en The Opposites besluiten we in de schaduw even te genieten van een prima hamburger en te walgen van een smerig festivalpatatje. Uit de Superchart stage naast ons klinkt een hoop gegil tijdens ‘In Your Arms’ maar hoe goed de muziek van Destine ook geproduceerd is, de stem van frontman Robin is tenenkrommend slecht.

Gelukkig is daar Stereo, de winnaar van tv-programma Rock Nation. Onder leiding van zangeres Astrid Kunst presenteert de band opzwepende poprock, welke met veel enthousiasme overgebracht wordt. De frontvrouw weet goed te overtuigen met haar rauwe stem tijdens ‘Last Forever’ en ‘Unexpected’.

De oude rotten van Kane hebben een routineklus aan het optreden op de TMF Awards. De band van Dinand Woesthoff won in 2000 zijn eerste TMF Award en is sindsdien onderdeel van het meubilair geworden. Toch staat er op het podium een band waar Nederland er maar weinig van heeft gekend. Alsof Kane in een vol voetbalstadion staat te spelen wordt het publiek opgezweept en getrakteerd op de vele hitjes die de band heeft gehad. Meezingmomentje voor de oudere generatie, die als ze geluk hebben een zweetdruppel van Dinand op kunnen vangen.

De afsluiter op de Superchart stage is Gabriella Cilmi. Onlangs stond ze nog in een vol Paradiso, vandaag in een volle tent. Hoewel het genre misschien redelijk afgezaagd is, brengen nummers als ‘Sweet About Me’ en ‘On A Mission’ bij menigeen een glimlach op het gezicht. Leuke zangeres, vrolijke muziek en een dijk van een stem.

Inmiddels is het tijd om te kiezen: 30 Seconds To Mars of The Partysquad? De oudere generatie kiest voor de Mainstage, de jongere voor de eentonige wobblemuziek van de Dance stage. Jared Leto had ten tijde van het debuutalbum niet kunnen voorspellen ooit tijdens het TMF Awards Festival te spelen. Tijdens Pinkpop drie jaar geleden werd het optreden een blamage: de frontman was slecht bij stem, dacht in Kopenhagen te zijn in plaats van Landgraaf en het weer zat ook al niet mee. Vandaag is het anders. Als een echte rockband beweegt de zanger energiek over het podium en blijkt inmiddels een aardig nootje te kunnen zingen. Dat de muziek wat meer mainstream is geworden is jammer voor de diehard fans, maar lijkt de band beter te passen.

Wie vooroordelen over het TMF Awards Festival heeft zou er zelf een keer heen moeten gaan. Je krijgt weliswaar geen optredens van een uur, maar er is genoeg te zien wat best te pruimen valt. Voor drie tientjes krijg je een twintigtal artiesten voorgeschoteld, wat natuurlijk geen geld is. Het eten en drinken is er goed betaalbaar, met als klein minpuntje dat bij een aantal bars de flesjes drinken al rond negen uur waren uitverkocht.

Winnaars TMF Awards 2010

• Beste live act: Kane
• Beste video: The Opposites ft. Sef & Gers – Broodje Bakpao
• Beste man: Jan Smit
• Beste vrouw: Esmée Denters
• TMF Borsato Award: Waylon
• TMF Superchart Award: The Opposites ft. Sef & Gers – Broodje Bakpao
• TMF Pure Award: The Opposites
• TMF Dance Award: Tiësto