Ceremony is terug. De, op Bridge Nine gezeten hardcoreband, bracht in 2008 hun laatste album Still Nothing Moves You uit. Hoewel hun eerdere uitgaven al van behoorlijk hoog niveau waren en vol korte agressieve uitbarstingen stonden wist de band met dit album net een stapje hoger te komen. Maar met Rohnert Park, hun nieuwe album overtreft de band zichzelf wederom. Ik denk alleen niet dat iedereen het met me eens zal zijn. De band heeft er namelijk voor gekozen een ander geluid te laten horen op Rohnert Park.
Deels is het een soort eerbetoon aan de jaren tachtig hardcore bands als Cro-Mags en Black Flag. Maar deels, zoals te horen is aan de tekst van het nummer ‘Sick’ wil de band iets toevoegen aan deze legendarische hardcore periode en niet simpelweg kopiëren. Dit is duidelijk terug te horen in nummers als ‘Moving Principle’, ‘Don’t Touch Me’, ‘Back In ’84’, All The Time’ en ‘Nigh To Life’. Dit is hardcore zoals we van Ceremony gewend zijn, overgoten met een oldschool sausje. Af en toe voegt de band iets meer melodie toe, zoals in ‘M.C.D.F.’ of Open Head’.
Maar net als de laatste Blacklisted staan er ook op dit album een aantal experimentele uitstapjes, die de hardcorefan met oogkleppen op niet zal waarderen. ‘The Doldrums (Friendly City)’ is zo’n nummer, spoken word ondersteund door trage, droevige en duistere muziek. Ook de beide ‘Into The Wayside’ zijn niet wat je zou verwachten van deze band. Rustige passages, die een bepaalde sfeerbeeld oproepen dat goed bij de agressieve nummers past.
Wil je geen andere invloeden dan snel gestamp en geschreeuw? Dan zullen een hoop nummers van deze plaat je tegen gaan staan. Maar als je geen moeite hebt met een ander geluid van Ceremony, een geluid dat nog niet optimaal is maar wel vernieuwend (en potentie toont) moet je Rohnert Park zeker een kans geven. Ben je dan nog niet genoeg spanning kwijt slinger je het oude werk maar weer aan.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.