Metropolis Festival 2010 @ Zuiderpark, Rotterdam

Rotterdam heeft een topweekend. De eerste twee etappes van de Tour De France starten in de havenstad en vandaag vindt ook nog eens het Metropolis Festival plaats. Met lekker weer en hopelijk veel nieuwe muzikale ontdekkingen belooft het een heerlijk dagje te worden. Wij beginnen de dag als Hef & Önder net met hun laatste nummer bezig zijn.

We kiezen er vervolgens voor om met Orchestre Poly-Rythmo de Cotonou te genieten van het heerlijke weer. Deze Afrikaanse band speelt een mengelmoes van exotische stijlen en laat veelvuldig bekende nummers in dit gekke jasje voorbij komen. Iedereen ligt of zit er relaxt bij en aan de meedeinende hoofden te zien valt de muziek goed in de smaak.

Tim Knol is helemaal hip en ontbreekt ook vandaag niet in de line-up. Hoewel het op plaat niet echt mijn ding is weet de olijke dikkerd vandaag een positieve indruk achter te laten. De jongeling speelt, onder leiding van een band die duidelijk op elkaar ingespeeld is, zijn liedjes met verve. Het applaus na afloop is dan ook verdiend, Tim Knol is in korte tijd uitgegroeid tot een rasartiest.

Nee, geen Jack Parow, maar Beans & Fatback voor ons. De 3FM Serious Talent Stage ligt er verlaten bij, maar the show must go on. Het lukt de band niet om met catchy deuntjes, die lang geleden voor volle zalen zorgden, het publiek anno 2010 mee te krijgen. Er wordt vooral verveeld naar het gezelschap gekeken en de drumsolo met twee drummers slaat helemaal nergens op. Beans & Fatback hoef ik voorlopig niet meer terug te zien.

Namen als Smashing Pumpkins, The Prodigy en The XX schieten voorbij op de schermen naast het hoofdpodium. Welke band zal er van dit jaar toegevoegd worden aan dat rijtje? Wellicht Japandroids. De Canadese noise band staat vandaag in de The Garden-tent geprogrammeerd. Het is al snel duidelijk dat deze band eigenlijk in een intiem zaaltje beter tot zijn recht komt, toch is dit één van de betere shows vandaag. Mensen die voor het eerst in aanraking komen met de band kijken geboeid toe hoe het werk van Post-Nothing live tot zijn recht komt.

Van noise naar Syrische volksmuziek. Omar Souleyman zorgt tijdens deze editie van Metropolis voor de ultieme verbroedering. Alle aanwezige culturen staan dansend voor de Workers Stage en dat terwijl Souleyman niet veel meer doet dan gebaren dat de handjes de lucht in moeten. Aan materiaal heeft de in traditionele klederdracht gehulde Syriër geen gebrek: meer dan 500 live- en studio-albums (500 ja!!) werden onder zijn naam uitgebracht. Voorlopig zullen we deze dans-sessie niet snel vergeten, op donderdag 8 juli kunnen we het in Doornroosje nog eens overdoen.

De laatste act die we nog even kort meepakken is Brother Ali. Deze Amerikaanse rapper is albino en zal zich dan ook goed hebben moeten ingesmeerd met deze hitte. Zijn teksten gaan vooral over gelijkheid, iets wat komt omdat hij vroeger veel is gepest vanwege zijn witte huid. Hoewel misschien niet voor iedereen even boeiend kun je niet ontkennen dat de man een goede flow heeft.

Ook dit jaar heeft de organisatie van Metropolis weer goed om zich heen gekeken. Zoals altijd zet het festival in op ontdekkingen in tegenstelling tot veel andere gratis festivals. Volgens Stevie Wonder moeten verschillende culturen bij elkaar samenkomen op dit soort evenementen om een betere wereld te creëren, daar is Metropolis een schoolvoorbeeld van.