Japandroids @ Vera, Groningen

Bij een duo denkt men al vrij snel aan minimal, want hoe kan je in hemelsnaam groots klinken als je band maar uit twee leden bestaat? Het Canadese Japandroids bewijst dat dit absoluut niet het geval hoeft te zijn. Als je de band beluistert dan krijg je het gevoel dat de band uit minimaal vijf leden moet bestaan, zoveel lawaai krijg je als luisteraar op je afgevuurd. Hoe dit live klinkt ondervonden we niet alleen op het Metropolis Festival, de band stond een dag later namelijk ook nog in Vera te Groningen.

Afgeladen is anders, een half uur voor aanvang van de show. Een aantal minuten voordat het tweetal het podium betreedt druppelen toch nog aardig wat bezoekers binnen en zo staat de band niet voor een lege zaal te spelen. Met alleen drum en gitaar wisten ze op plaat al menigeen te overtuigen, maar een liveshow is natuurlijk van een heel ander kaliber. Dit is namelijk voor genoeg duo’s een valkuil, aangezien je op cd nog wel zo grotesk of lawaaierig kan klinken, maar vaak is dan de livesound te mager.

Vanaf de allereerste noot is het duidelijk dat deze vlieger niet opgaat voor het tweetal, de energie spat er werkelijk van af. Op een enkele misser in de beginfase na staat het geluid prima afgesteld en horen we de kolkende golf aan lawaai van begin af aan op ons afkomen. Gelukkig met de nodige melodie, iets waar het tweetal de nodige kracht uit put. De sound ligt in het verlengde van A Place To Bury Strangers, maar ook vergelijkingen met 65daysofstatic werden gemaakt. Enerzijds terecht, want het klinkt energiek en opzwepend, anderzijds allesbehalve terecht aangezien Japandroids minder gelaagd en complex, maar vooral minder dansbaar klinkt.

Zo vangt het publiek de band ook op, her en der in de zaal dansen enkele in streepjes shirt gehulde meisjes voorzichtig, terwijl dit niet verder gaat dan deze vooral rustige bewegingen. Toch kan het duo rekenen op genoeg publieksrespons, de handen gaan als vanzelfsprekend na elk nummer op elkaar en aan het einde van de set zwelt het gejuich ook meer en meer aan.

Japandroids speelt alles van hun vorig jaar uitgebrachte full lenght, Post-Nothing. Nummers als ‘Rockers East Vancouver’, ‘The Boys Are Leaving Town’ en ‘Sovereignty’ passeren op deze manier de revue, maar de band slaat ook andere tracks, zoals bijvoorbeeld ‘Art Czars’, niet over. Het tweetal sluit af met een cover van het inmiddels ter ziele gegane Welshe trio Mclusky, te weten ‘To Hell With Good Intentions’ van het in 2002 uitgebrachtte Mclusky Do Dallas. Hiermee komt een einde aan een prima show, maar niet voordat het duo uitgebreid het publiek bedankt en belooft om in de kelderbar wat te gaan drinken met wie dat maar wil.