Roffest 2010 @ Julianapark, Utrecht

Zaterdag 3 juli 2010: het Julianapark te Utrecht is voor de eerste keer het toneel van hiphopfestival Roffest. Na twee edities in en om het Paperdome (Leidsche Rijn) gaat Roffest voor GROOT. Grotere locatie, grotere artiesten. Meer podia, meer acts, meer bezoekers. Zes Nederlandse hiphopcrews, aangevuld met enkele buitenlandse acts en randprogrammering mogen vandaag laten zien wat ze in huis hebben.

Nadat het festival om één uur ’s middag begint komt het publiek vanaf een uur later serieus binnendruppelen. De zon schijnt stevig en er valt al meer dan genoeg te bekijken. Zo vinden we in de Wobbeltent de Jamaicanen van Everton Blender die slechts enkele bezoekers kunnen boeien. Een stukje drukker is het al bij het Spacespodium, waar de dj met de ongooglebare naam TK ondanks het vroege tijdstip met succes al zware beats op het publiek loslaat.

We lopen door naar de weide waar ook de mainstage staat. Als eerste van de hiphopfamilies is het vandaag Raen die probeert het nog lome publiek bij de les te houden. De mannen van Kern Koppen  constateren gekscherend dat ze hier te maken hebben met een ‘hippiepubliek’: veel bezoekers kiezen ervoor om de lome hiphop zittend vanuit het (nu nog) droge gras gade te slaan.

Tijd om de Wobbeltent weer op te zoeken. Astroposer maakte destijds op Off Centre een uitstekende indruk: eens zien hoe hij met een andere setting omgaat. Het loopt echter niet helemaal als gepland. Aangezien er na Everton Blender (band) en Astroposer (laptopact) geen ombouwtijd is ingepland kan iedereen die wel eens een festival of concert heeft bezocht inschatten dat de organisatie hier tegen een vertraging oploopt. Uiteindelijk start Astroposer drie kwartier later dan officieel gezien de bedoeling was. Hij start feitelijk gezien wanneer hij eigenlijk net klaar zou moeten zijn. Tot overmaat van ramp begint het tijdens het wachten ook nog eens keihard te regenen. Bezoekers snellen zich naar binnen in de tent, zodat het bij Astroposer verrassend druk is als hij begint. Net als op Off Centre is het weer een prima set vol knisperende beats.

De minuten tikken weg en het moment dat Beardyman op de mainstage begint komt steeds dichterbij. Gelukkig besluit de organisatie van Roffest poncho’s uit te delen aan de festivalgangers. Hierdoor kunnen veel bezoekers relatief droog de mainstage bereiken. Maar ook het hoofdpodium heeft last van de regen. Als de bebaarde Engelsman dan eenmaal begint is het meteen feest. Zijn human beatboxperformance gaat er bij het publiek prima in. Naast zelfgemaakte (geïmproviseerde?) hiphop- en dubstepbeats komen er ook ingenieuze versies van onder andere ‘Popcorn’, Bennie Benassi’s ‘Satisfaction’ en Michael Jackson’s ‘Thriller’ voorbij. Als Beardyman halverwege het optreden gebruikt maakt van electronische hulpmiddelen verslapt de aandacht van het publiek duidelijk. Met loopingapparaten en Kaosspads weet hij leuke brouwels/tracks te fabriceren maar a capella is zijn performance specialer en boeiender.

Na Beardyman morgen de leden van Noah’s Ark laten zien wat ze in huis hebben. Labelbaas Jiggy Djé heeft vandaag onder andere Kraantje Pappie, Spacekees en Hef en Önder meegenomen. Zij dompelen het Julianapark een uur lang önder in een erg fijne cocktail van verschillende rappers. Extra props gaan naar Kraantje Pappie, die een jaartje geleden on stage nog onzeker over kwam, maar als lid van de Ark uit is gegroeid tot een podiumbeest. Erg knap.

Eigenlijk is het dan tijd voor Nobody Beats The Drum, maar aangezien beide podia achter dan wel voor op schema lopen, is het electrotrio nog niet begonnen. Dan maar wachten op The Q4. Deze instrumentale hiphopformatie, die vorig jaar al eens bij De Wereld Draait Door stonden, brengt haar debuut binnenkort opnieuw uit op Top Notch. Daarnaast mogen ze ook op Lowlands komen spelen. Vandaag verzorgen ze muzikaal fijn optreden: zeker de strijkers voegen heel wat toe. Maar de show is ook een vrij statische. Onderling contact tussen de bandleden en het publiek is nauwelijks aanwezig. Op zo’n veld, voor zulk publiek, kwam deze act helaas niet helemaal uit de verf. Voor wat meer actie kiest een gedeelte van het publiek voor de Wobbeltent, waar Samen Sterk, het hiphopcollectief waar onder meer Grote Prijswinnaars Dret en Krulle deel van uitmaken, de pannen van het dak rockt.

Op het hoofdpodium is het ondertussen aan de mannen van Nebulon. Zwart Licht stond in 2009 ook al op Roffest, en dit is blijkbaar zo goed bevallen dat de jongens dit jaar terug mogen komen. Crewgenoten Skinto en D. Lipps krijgen met begeleiding van producers NoizBoiz het publiek al aardig wild maar het zijn toch echt Hayzee, Leeroy en Akwasi van Zwart Licht waar het publiek massaal los op gaat. Tracks als ‘Dubtrip’, ‘Backup Staat Klaar’ en natuurlijk ‘Bliksemschicht’ zorgen voor massale herkenning bij het publiek. Na ‘Backup Staat Klaar’ volgt een medley met verschillende dubstep/hiphopnummers (waaronder Hudson Mohawke’s ‘FUSE’) en dan is de koek toch echt op. Samen met Noah’s Ark een hoogtepunt tot nu toe.

Na Nebulon komt The Gaslamp Killer. Het fenomeen. De man die eigenlijk geen introductie nodig heeft. Hij staat voor een uur ingepland, dus de schrik en ongeloof bij het publiek is dan ook groot als hij na 20 minuten meldt dat hij ‘moet stoppen’ om de vertraging terug te dringen. Navraag bij de organisatie wijst uit dat er backstage een hevige discussie plaats had gevonden over wie tijd in zou moeten leveren, en dat Gaslamp aangaf dat hij wel een kortere set wilde doen. Bizar dat deze man uit Los Angeles na nog geen derde van zijn set er de brui aan geeft/moet geven. Dit terwijl, met alle respect, de Groningers van Noisia maar liefst vijf kwartier aan speeltijd hebben.

(al vrij snel na het optreden van de Gaslamp Killer geeft de organisatie aan dat je met een entreebewijs voor dit Roffest gratis entree zal krijgen bij een nog onaangekondigd Gaslamp Killer optreden in de Tivoli, een nobel goedmakertje)

Als rond negen uur ’s avonds drie van de vijf podia op hun eind lopen, zijn er nog een paar acts over vandaag. Eerst is het aan Fakkelteit, om met klassiekers als ‘Hoedenplank’ en ‘Verre Oosten’ alle rappers die eerder kwamen hiphoples te geven. Daarna dus Noisia met de Engelse grimetalenten van Foreign Beggars. De drum ’n bass komt op het hoofdpodium niet helemaal over wegens het te lage volume, wat natuurlijk wel begrijpelijk is aangezien het Julianapark praktisch midden in een woonwijk ligt. Dit interesseert het publiek echter niets en tijdens ‘Shellshock‘ ontstaat er zelfs een heuze Wall of Death.

Wij sluiten de dag af bij de Wobbeltent, waar Utregs trots Boemklatsch met een puike dubstepset de toch al vermoeide bezoekers nog één keer murw beukt. Roffest heeft vandaag bewezen dat er nog steeds groei in het concept zit. Kwamen er twee jaar geleden 1000 mensen op het festival af, vorig jaar waren dit er 1500 en deze 2010-editie kon rekenen op 2000 bezoekers. Goed ook om te zien dat er naast de standaard hiphopnamen ruimte is voor experiment. Dit kwam af en toe goed uit de verf (Beardyman), soms iets minder (The Q4). Of het festival volgend jaar terugkeert naar het Julianapark is nog niet bekend, maar dat de organisatie in staat is om een heel sympathiek festival te organiseren, is wel duidelijk. Op naar volgend jaar dus: dan misschien wel met 2500 bezoekers?