“This is a reunion of friends, songs sung to deaf ears who closed their eyes to their tears. Remembering. That nothing is forever in this place.” De naam van deze reunie is Kingdom. Het Belgische trio maakt sludge/drone, neem in gedachte dat een van de leden in AmenRa zit en je weet waar je ongeveer moet zoeken.
Maar, je voelt hem al aankomen, in tegenstelling tot AmenRa is Kingdom veel minimaler opgezet. Lange uitgestrekte soundcapes, één gitaar die een enorm vies doch minder dik geluid teweeg brengt. Het is de ijzige sfeer die ook bij AmenRa zit die je tot luisteren blijft doen. Echter wordt er geen vocale houvast gecreeerd, in het nummer ‘A Quit’ zingen ze geheel in stijl in koor. Maar verder is het puur instrument met de nodige effecten.
Totdat het nummer ‘The Rivers Rage’ ingezet wordt, opeens wordt heel gemeen wanneer de distortion aangezet en je wordt meegezogen in het nummer met zang, wederom klinkt het alsof de zang opgenomen is in een kerk en kwaadaardige stemmen. Vanaf dit moment is de cd een zwaardere, duidelijker instrumentaal album. De gemaakte structuur voelt als een beloning voor het wachten. Ook het laatste nummer ‘Elude’ is een goede afsluiter met een krachtige riff.
Kingdom zal het niet verder schoppen als AmenRa, de muziek is moeilijker om in te komen en daarnaast zal het zeker niet de intentie zijn om het ver te schoppen. Het is een tribute aan de dood, het leven en de mensheid. De volgorde van het album doet hier eer aan om van kalm naar hard te gaan.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.