Jānis Sildniks, organisator Fonofest

Na de val van het communism zijn er ook festivals in Oost-Europa opgekomen. In Hongarije hebben we bijvoorbeeld het grootste succes, namelijk het Sziget festival. Ook in Polen, Tsjechië en Slowakijë is er al van alles te vinden.Wel hebben deze dingen tijd nodig, zeker als het niet zo goed gaat in een land. In Letland zijn ook een aantal festivals aan het opkomen, waarvan eentje het tweedaagse feestje Fonofest is. Jānis Sildniks, een van de organisatoren hiervan wilde wel even een praatje maken hierover.

Jānis Sildniks organiseert met twee broers al een aantal jaren het festival Fonofest. Ook is hij betrokken bij de club Fonoclub in Cēsis en speelt in de band Enhet waar hij de trommels beroerd. Daarnaast weet hij zich nog bezig te houden met een studie journalistiek. “Yes – we’re brothers. People often laugh that Fonofest, Fonoclub and Enhet is a family thing. And they’re right – although Lauris is founder of all of these things, we continue doing those together after quite some years.” De band Enhet, waar het mee begon bestaat inmiddels negen jaar. Hoe is het dan allemaal begonnen, dat wil hij natuurlijk graag vertellen. Jaren geleden ontstond er een ondergronds poppodium in een verlaten kindercréche in de stad. Dit werd al snel een populaire spot voor jongeren, maar erg legaal was het niet. Lauris Sildniks besloot toen de tent gesloten werd om zelf ervoor te zorgen dat er rockmuziek was en startte Fonofest op en opende later ook Fonoclub.

Dit jaar heeft de organisatie gekozen voor voornamelijk bands uit eigen land, voorheen stonden bands als Blindside, Anathema en Frank Turner echter op het festival. Dit jaar staat er echter ook de Nederlandse band Cilice. “Cilice has been in Latvia for a several times, so they are quite recognizable among metal scene for sure.” Wat de bezoekers kunnen verwachten is twee dagen non-stop feest maar ook sport. Op het terrein zijn meerdere sportvelden aangelegd, wat elk jaar een succes is en een prima combinatie. Op de vraag wat dan het mooiste moment is als organisator krijgen we een verwant antwoord: “The best feeling you get, is in the middle of the festival as you step back and just look around for a while. Bands are performing; somebody is dancing; somebody is playing volleyball, but the thing everyone has in common –having fun.” Het zijn onverslaanbare momenten die het alle moeite waard maken. Met je eigen band op je festival spelen is ook zo’n moment. Welke bands Jānis zelf gaat kijken? Enhet natuurlijk, grapt de drummer, maar natuurlijk is hij harstikke trots op de line-up dus een opsomming volgt: het Finse Deep Insight, de Letse bands Sanctimony en All Day Long en ook de wat komischere bands als Leystein en Roberts Gobziņš un Resnie Putni genieten zijn voorkeur. Veel buitenlandse bezoekers trekt het festival nog niet, met uitzondering van Litouwen en Estland. Maar wie weet?

In een land als Letland heeft een festival natuurlijk diverse problemen, waardoor er vaak niet de grote namen van westerse festivals staan en ondanks dat de crisis festivals aan die kant van Europa niet lijkt te raken, heeft men in de Baltische staat toch zeker last ervan. “As you probably know, Latvia isn’t in its best economical shape, so people are less likely to visit festivals. This is the problem that we’re facing more and more each year.” Desondanks is hij positief over de toekomst. Op voorbeelden van andere festivals in Oost-Europa, zoals Sziget, Metalcamp en Exit, volgt een gretige reactie: “Sure, it takes a lot of work, knowledge, experience and resources to make such a festival, but I truly hope that after some more years we will be a competitive festival also in European level.” Over vijf jaar hopen de heren van Fonofest om minimaal twee keer zo groot te worden. Dat moet toch te doen zijn, zeker gezien Sziget, maar met name Glastonbury de ideaalbeelden zijn voor hen wat een festival moet zijn.

In de ideale situatie dat elke band geboekt kon worden, dan weet de PR-man van het festival het wel, ondanks dat hij het toch een pittige vraag vindt: AC/DC en Coldplay zijn prima kandidaten, maar persoonlijk zou hij toch wel heel graag Sick Of It All op Fonofest krijgen. Nu komen steeds meer grote namen op tour in de Baltische staten langs, dus wie weet gaat het ze nog lukken. Tot voor gisterenavond leek er nog sprake van dat ons nationale elftal misschien wel voor het brons mocht voetballen, vandaar dat de vraag of in ijshockeyland Letland op het festival de wedstrijd vertoond zou worden. Jānis weet hier nog even wat punten te scoren, ondanks dat hij me teleur moet stellen. ““I’m a huge fan of the Dutch team since the days of Patrick Kluivert and Edgar Davids, so I’m following dutch performance every game. I feel like finally the cup should go where it belongs – the Netherlands!”Laat Johan Derksen het maar niet horen…