Coldplay – Parachutes

Coldplay heeft de wereld veroverd. Met vele grammies en uitverkochte zalen over de hele wereld bewijst de band een groot publiek aan te spreken. Vanaf het eerste moment loopt de carrière van de mannen van Coldplay op rolletjes en de successen worden alsmaar groter. Met een recensie van Parachutes reizen we even terug naar de tijd waarin het allemaal begon. Dit allemaal in het kader van het tienjarig bestaan van ROAR E-Zine.

Bij Parachutes moet ik altijd denken aan een cover die lijkt op het Miss Saigon promoplaatje, maar dan zonder helikopter en aan Travis. Op de één of andere manier haalde ik die altijd door elkaar heen. Nu wordt er wel gezegd dat Travis de weg vrij gemaakt heeft voor Coldplay, maar deze laatste is Travis qua populariteit allang voorbij gestormd. Volgens de website Last.FM is het zelfs één van de meest beluisterde bands van dit moment!

Voor Coldplay begon het allemaal met de single ‘Yellow’, met een videoclip waarin we Chris Martin nog als jonge vent in een te grote broek kunnen zien. Alles is vrij simpel gefilmd, in tegenstelling tot de sprookjesachtige clip van ‘Trouble’. De eerste singles worden al snel door velen geluisterd en terecht! De muziek is lekkere rechttoe rechtaan rock en alle nummers op Parachutes zorgen tegenwoordig voor een fijn gevoel van nostalgie. De mannen mogen trots zijn om zo’n plaat als debuutalbum te hebben.

Tegenwoordig kennen we Coldplay een stuk beter en hebben ze zich geprofileerd als een veelzijdige band die de moraal hoog heeft zitten. Zo is Chris Martin in 2005 uitgeroepen tot werelds meeste sexy vegetariër en is de band vaak van de partij bij benefietconcerten. Daartegenover staat dan weer een grappig detail: de bassist, Guy Barryman, is waarschijnlijk één van de rijkste mannen van het Verenigd Koninkrijk.

Ondertussen blijft de band experimenteren en ontwikkelen. Het wereldje van de Colplaymuziek wordt steeds magistraler. Toch blijft Parachutes een erg sterk album, dat velen als favoriet zullen noemen. Er zijn op dit debuutalbum nog weinig franjes te horen, maar eigenlijk is dat alleen maar een voordeel. Je kunt het er lang over hebben of het grotere budget en de ruimte om dingen uit te proberen de kwaliteit van de muziek goed hebben gedaan. Dit debuutalbum is toch wel mijn favoriete cd van Coldplay en het is maar de vraag of ze dit ooit nog zullen evenaren.