EXIT Festival 2010: dag 4 @ Petrovaradin Fortress, Novi Sad

De laatste festivaldag staat eigenlijk in het teken van WK-voetbal, waardoor Pendulum zonder Nederlanders komt te staan. Maar Bonaparte, Crystal Castles, The Chemical Brothers, Foreign Beggars, Busy P en SebastiAn beklimmen vandaag wel de podia. Samen met namen als Faith No More en Cathedral is het duidelijk dat er geëindigd wordt met een grote climax. Ook de Nederlandse blondine Wannabeastar mag vandaag haar platen gaan draaien in Servië.

Het imposante festivalterrein, gemaakt vanuit een TAXI-rit boven de Donau.

De WK-wedstrijd tegen Uruguay was nog voor het officiële festivalgedeelte, maar ook toen was het een groot feest op het festival. Vandaag is de finale tegen Spanje aan de beurt en is het feest nog groter. Het terrein is bezaaid met grote schermen en overal zijn oranje t-shirts te vinden. Vervelend voor Pendulum, want de Australiërs staan namelijk gelijktijdig geprogrammeerd met de belangrijke voetbalwedstrijd. Het schema is vervolgens ligt aangepast voor Faith No More vanwege de verlenging, maar de Nederlandse Wannabeastar moet gewoonweg het podium betreden. Landverraad? Ze laat weten geen fan (meer?) te zijn van voetbal…

Het uitzicht vanaf de Foodland, waar je tijdens het smakken ook je ogen kunt uitkijken.

Ed Simons en Tom Rowlands geven, net als de meeste dance-acts, een redelijk eentonig optreden. The Chemical Brothers beginnen met ‘Push The Button’ en veel hits volgen snel. De chemical beats schitteren over de festivalweide en doe het goed in de openlucht. Waar headliners normaliter in het licht moeten spelen, is dat hier gelukkig niet het geval. Goed nieuws, want de Engelse dj-act is vooral leuk in het donker.

Buiten het festivalterrein is het ook een groot feest, met kraampjes en muziek.

Samen met een drummer, beklimmen producer Ethan Kath en zangeres Alice Glass het podium. Het experimentele Crystal Castles staat voor chaos en vandaag is niet anders. Vandaag echter geen pogo-menigte, maar veel gespring en gedans. Het optredens van de Canadezen komt iets minder intiem en hard over door het grote podium en de afstand (wat we eerder al zagen bij Atari Teenage Riot), maar Glass springt niet alleen rond het podium, maar ook in het publiek. Of het nu nieuwe of oude nummers zijn, de Serviërs gaan uitbundig dansen op de pakkende elektronica. Het is duidelijk dat het geen festivalband is, maar ze kunnen alsnog zorgen voor een goed feest.

Een nachtfestival is in Nederland ondenkbaar, maar het is geweldig om dagelijks de zon te zien opkomen tijdens het dansen. Maar het festival heeft uiteraard veel meer goede kanten, natuurlijk de goedkope prijzen, maar ook de programmering en sfeer is gewoonweg veel beter dan in West-Europa.