De binnenstad van Nijmegen is omgetoverd tot één groot feestgebied, of de mensen zijn er nog mee bezig. Door de zware stormen van deze week heeft alles wat vertraging opgelopen. Hierdoor worden de laatste kraampjes, tentjes, doeken en terrassen nu pas buiten gezet. Waar het in de stad vooral de kroegen met leuke coverbandjes en de grote smartlappenzangers, zoals vanavond Jannes, zijn is er in het Valkhofpark de Affaire. De Affaire is een festival waar je dingen moet ontdekken, met een open geest heen moet gaan en terugkeert met de gedachte dat je iets hebt gezien dat volgend jaar in grote zalen staat te spelen.
Op de Voerweg is het podium van vandaag opgeëist door de Fortarock-organisatie. Gevolg: metal op het knusse podium, onderaan de trappen. Of metal? Ze bands van vandaag zitten meer in de ruige stoner-hoek. Zo ook de Nijmegenaren van Emperors die het festival mogen openen. Zij spelen vandaag voor de eerste keer een set met eigen materiaal. Waar we eerst Fu Manchu, Wolfmother en Black Sabbath horen, laten de heren zien ook duidelijk een eigen smoel te hebben. Het is alleen jammer dat de zang uitermate zacht staat uit versterkt, waardoor zanger Ralf nauwelijks te horen is wanneer je niet vooraan het podium staat vastgekluisterd.
Na een korte ombouwpauze, waarin de medewerkers van de Affaire hun eetbonnen opmaken bij het lopend buffet, is het tijd voor Belgische muziek. Drums Are For Parades zijn helemaal naar Nijmegen komen rijden om vandaag de meest metal band te zijn die op het metalpodium staat geprogrammeerd. De Belgen knallen drie kwartier lang heerlijke riffs het park in, ondersteund door een fijne groove wordt het alsmaar drukker en drukker. Mooi moment om wat werk te laten horen van het in september uit te komen album Masters. Wij zijn overtuigd, waren jullie dat ook?
Drums Are For Parades
Gosta Berlings Saga
Hierna is het trappen lopen. We gokken een stuk zeventig tredes totdat we boven zijn. Hier staat nog steeds de Barbarossa Ruïne. Volgens de presentator krijgen we een sprookje te zien, een sprookje dat intens gaat worden, maar de vijf jongens van Gosta Berlings Saga doen er iets te lang over. De postrock heeft geen climax, en blijft steken in fijn in het gehoorliggende tussenpassages. Gelukkig staat aan de andere kant van het pad Los Campensinos! klaar om te beginnen op het Saddlespan-podium. Vijf man, en drie vrouw sterk komt het volle geluid van de band niet geheel tot zijn recht. De viool, het klokkenspel en de samples vallen weg in het brei van geluid. Maar waar er op het geluid nog wat is aan te merken, daar valt op het optreden van de band niks te zeggen. Energiek, genietend en een uur lang speelt Los Campensinos! elke hit, en elk nummer dat ze hebben. Het is niet voor niks dat deze band meteen de spullen moet pakken en verder gaat, want nog even doorzetten en de band staat dadelijk en stuk hoger op de muzikale ladder.
Los Campensinos!
Dan is het tijd om een vervelende keuze te maken: Karma To Burn of The Antlers? Beide fijne bands, met een totaal ander geluid. The Antlers spelen op de Saddlespan, dus blijven we plakken. Maar de klok slaat inmiddels kwart over elf, en we zitten wel op wat pittigers te wachten. De muziek van The Antlers is net te dromerig, en met flink wat cocktails en bananenbier achter de kiezen is langzaam aandoen geen optie. Trap af dus, en nog even lekker met het hoofd schudden tijdens Karma To Burn. Goede afsluiter, van een eerste dag, welke één duidelijk hoogtepunt kende: Los Campensinos!.
The Antlers



















Pingback: de-Affaire: opgerold « Tbeest's Blog