De Affaire 2010: dag 2 @ Valkhofpark, Nijmegen

De Affaire, het zevendaagse festival dat onderdeel is van de Nijmeegse Vierdaagsefeesten, heeft ook vandaag een indrukwekkende line-up opgehoest. Het gratis festival heeft vandaag meer singer-songwriter en folkmuziek geprogrammeerd, waarna er geëindigd wordt met een muur van noise en mathrock. De tweede festivaldag is tevens de langste en met een brandende zon ook zeker een gezellig bezochte.

Beginnen doen we vandaag op zijn Belgs met Isbells. De uit Leuven afkomstige jongeheer speelt vandaag meer op een soort braderie. Mensen met kinderwagens struinen langs, voor het podium zitten enkele mensen op de houten vlonders en alle picknicktafels zitten vol. Isbells doet voor de rest zijn ding, speelt fijne singer/songwriter nummers, en geeft het publiek wat zij willen: een heerlijk zomers aanvullend gevoel.

Isbells

Na jaren rommelen in de oefenkelder, wist de debuutplaat On Claws pas echt voor een doorbraak te zorgen. Vandaag staat I Am Oak geprogrammeerd als opener van het kleinere podium en het is druk! Een goede programmeurtruc, want de muziekliefhebbers zijn hierdoor al redelijk vroeg aangekomen in het park. Het eenmansproject van Thijs Kuijken is vandaag redelijk uitgebreid en past hierdoor beter bij het festival. De Utrechter had met zijn banjo nooit het publiek langtijdig kunnen boeien, want de gewenste intimiteit is vandaag helaas niet aanwezig. Een handvol mensen zit muisstil op het gras bewonderd te kijken, maar verder is het vooral pratend publiek die het DWDD-bandje wel eens live wilde aanschuwen. De uitstraling van de Utrechters is ook vandaag enorm discutabel, maar ook met weinig enthousiasme kan gelukkig een goede set worden weggegeven.

The Middle East

Humo’s Rock Rally 2010-winnaar School is Cool mag vandaag Nijmegen gaan overtuigen. De band is opgericht in september 2009 en straalt vandaag in het zonnige park. De bandleden hebben veel plezier in hun folkmuziek en dat is duidelijk zichtbaar. Door de plotse aandacht is er echt wel een klein probleem; ze hebben blijkbaar nog te weinig nummers geschreven, want er volgt een gezellige hoeveelheid covers. Met een ‘Levitate Me’ van de Amerikaanse alternatieve rockband The Pixies is het makkelijk scoren en zo blijkt ook vandaag. Helaas is de muziek van het vijftal niet erg bijzonder, maar voor een gezellig feest weten ze zeker te zorgen, precies waarnaar je verlangt op een zomerfestival.

Tokyo Police Club

In de Verenigde Staten en Canada al een begrip en ook Europa zal er snel aan geloven! Tokyo Police Club maakt niets aan de hand indie en heeft net een verse plaat getiteld Champ uitgebracht. De sympathieke Canadezen weten Nijmegen goed te vermaken, maar moeten het vooral van het jonge publiek hebben. Door de toegankelijkheid van de nummers lijkt de band gemaakt voor een warme zondagmiddag. De liedjes zijn catchy en vooral het upbeat ‘Your English Is Good’ blijft uren later nog hangen. Tokyo Police Club zorgt voor een gezellige sfeer, maar is over het algemeen genomen een beetje braaf. Dat deert verder niet, want de luchtigheid op het podium is aanstekelijk en zorgt voor een vrolijke noot op het festival.

Ben Howard staat regelmatig in Nederland en zelfs onlangs nog in het gezellige Merleyn in Nijmegen – en samen met een celliste staat hij vandaag opnieuw in de universiteitsstad. Goed nieuws voor de Engelsman; de stad is opnieuw uitgelopen om naar zijn intieme muziek te luisteren. Het tweetal verzuipt in het grote podium en het publiek twijfelt tussen zitten en staan, maar de singer-songwriter blijft ongedeerd. Het getik op zijn gitaar (had hij niet beter een djembé kunnen kopen?) is kenmerkend voor zijn muziek en zo ook vanavond. Zijn droevige muziek, denk aan Damien Rice en Bon Iver, komt zeker beter tot zijn recht in een donkere en kleine concertzaal, maar alsnog is Howard vandaag een van de hoogtepunten.

Ben Howard

Astra

Het podium van Club Voerweg bevindt zich zowat aan de oever van de Waal en als de avond nadert komen hier liefhebbers van de wat minder mainstream muziek bijeen. Het progrock geluid van Astra neemt ons mee terug in de tijd naar de jaren zeventig. De set lijkt een lange jamsessie, maar de band komt er goed mee weg. Een indrukwekkende hoeveelheid aan verschillende instrumenten doet duizelen, maar het geheel vloeit mooi in elkaar over. De standaard rockband uitrusting van (dubbelnek) gitaar, bass en drums wordt onder andere aangevuld met een mellotron en synths. Astra klinkt virtuoos, maar doet niets teveel. Het psychedelische wordt benadrukt door visuals uit Kubrick’s ’2001: A Space Odyssey’. Vooral zittend op het gras is Astra genieten!

Health

Health laat ons zien dat er schoonheid in chaos is. Als de apocalyps een soundtrack zou hebben, zou het mogelijk klinken als deze band. Het dreigende van de percussie en de verontrustende noise van de gitaren staat in fel contrast met de engelachtige vocalen. De synthese die hieruit voortvloeit is magisch! Ondanks de ontoegankelijkheid van de muziek is het flink druk bij Club Voerweg. De energie van de band slaat over op het publiek en al tijdens het eerste nummer is er een kleine, maar overtuigende pit. Het podium is gevuld met een ontelbare hoeveelheid aan effectpedalen, waardoor het onmogelijk is om de bron van wat je hoort te achterhalen. Nummers als ‘Crimewave’, ‘Die Slow’ en ‘We Are Water’ laten Nijmegen onverwachts dansen. De band sluit de avond af met de betoverende ‘In Violet’ en single van het nieuwe remix album Disco2 ‘USA Boys’. Zanger/gitarist Jake Duzsik verontschuldigt zich nog met “Sorry we’re not louder”. Nijmegen heeft echter geen reden om te klagen. Met dit optreden bewijst Health dat de hype rondom de band meer dan terecht is!

12►