Bonaparte – My Horse Likes You

De leden van de band Bonaparte komen vanuit de hele wereld. En hun muziek is absoluut niet in een hokje te stoppen, wel is het live altijd een groot circusfeest op het podium. Ze hebben zelf het hokje 'aTteNtiOn dEfiCiT diSorDeR CirKusS mUziK' bedacht. Dat is ook precies het gevoel dat je krijgt bij het nieuwste album My Horse Likes You.

In 2008 kwam hun eerste album Too Much uit. Ze spelen in meerdere zalen in Europa, ook in Nederland.  Bonaparte bestaat uit tien bandleden die allemaal bijnamen hebben zoals Miss Pineapple en Cannonman. Naast deze tien is er nog een zanger, de zelf benoemde l'empereur Bonaparte.

De nieuwe cd telt 14 nummers met veelbelovende titels als 'Computer In Love' en 'My Body Is A Battlefield' leggen hoge verwachtingen. Deze verwachtingen maakt dit album meer dan waar. Alle nummers hebben sterke krachtige teksten, die op cd veel duidelijker te horen zijn, dan live. De melodie, gitaren en alle andere mogelijke instrumenten die gebruikt worden, zorgen voor een vernieuwend geluid. Van de circusinvloeden op 'Adabmal' tot de synthesizers in 'My Horse Likes You'. Alles valt in elkaar.

Na meerdere keren luisteren hoor je in elk nummer nog steeds wat nieuws. Elk nummer heeft verstopte elementen en blijft verrassen. De zang is in alle nummers sterk. Ook is het geheel goed geproduceerd, de zang staat niet veel harder dan de instrumenten. De teksten van Bonaparte zijn apart te noemen. In het titelnummer zingt de l'empereur: "My horse likes you, my horse wants you, you drive me crazy", inclusief gehinnik en zoengeluiden. Maar naast synthesizers zit er ook heel veel rockinvloeden in dit nummer.

Een aantal nummers blijven lekker hangen, zoals 'Computer in Love' en 'Boycott Everything'. En zorgen dat je niet stil in je stoel kan blijven zitten, dansen en springen dat is de reactie die het lichaam wil uitten.

De gehele cd is dansbaar en absoluut niet saai. De teksten zijn bizar, maar wel mee te zingen of schreeuwen. Ook zit er natuurlijk diepere inhoud in sommige nummers, maar die hoor je pas na een paar keer luisteren. Alle nummers lopen geolied en deze cd is echt een cd die af is. Het begint met een 'Ouverture' en eindigt met 'The End'. Zoals een cd een verhaal hoort te leveren, eindigt en begint deze cd niet abrupt.

Het enige wat ondergetekende zich nog afvraagt is: zou het live net zo goed zijn als op de cd?

Score: