The Roots is een hiphopgroep die de kracht van de tijd heeft doorstaan. Sinds 1987 maken ze al hiphop met een sterke neiging richting rap. Dat de mannen anno 2010 een album uitbrengen is natuurlijk geweldig, maar of de kwaliteit de kracht der tijd ook heeft doorstaan is natuurlijk de vraag. How I Got Over is in ieder geval al in verschillende schappen te vinden.
Ze zijn bekend geworden door hun nummer ‘The Seed(2.0)’, dit is meteen en goede indicatie van wat je staat te wachten op het nieuwe album. Zwingende hiphop met erg veel variatie, zowel in tekst als in melodie. Titelsong ‘How I Got Over’ heeft een heerlijke zwingende melodie die gecreëerd is door simpele hiphop geluiden. Door de zang waarmee het nummer opent heb je misschien het gevoel dat je naar Alain Clark luistert, maar als de kenmerkende rapstem van Black Thought zich in het nummer mengt is duidelijk dat het The Roots is.
Hier en daar is een stem bewerkt, maar het album bestaat uit onbewerkte(akoestische) instrumenten. Dit hoor je in het nummer ‘Right On’, de heerlijke drum van Questlove wordt bijgestaan bij een keyboard wat voor een heerlijke harmonie zorgt. Het enige nummer op dit album dat neigt naar de MTV- en TMF-hiphop is het nummer ‘Doin’ It Again’, dit komt doordat de opening van het nummer met een licht elektrische stem wordt gezongen en dat de beat een stuk sneller is dan de andere nummers. Maar buiten dat nummer voelen de andere nummers vooral heerlijk authentiek.
Dit album is een goed uitstapje voor de groentjes in de hiphopwereld, op deze manier kunnen ze proeven van de ‘oude’ hiphop. Voor liefhebbers van The Roots is dit natuurlijk waar ze naar uit hebben gekeken. Het is uiteindelijk een album geworden dat nieuw aanvoelt maar ook de sfeer van de veel geprezen Golden Era met zich meedraagt. Een album van top kwaliteit. The Roots laten zien dat ervaring loont.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.