ROAR E-Zine – Dagelijks muziekrecensies, cd's, concerten, festivals, interviews en prijsvragen!
28jul/100

The Real McKenzies – Shine Not Burn

Geplaatst op 28 juli 2010 om 13:26 | Door Guido Segers | 204x bekeken

the real mckenzies shine not burn The Real McKenzies   Shine Not BurnOp het moment dat de Dropkick Murphy’s plots heel bekend werden, kon het Schotse antwoord natuurlijk niet lang uitblijven. Dit kregen we in de vorm van een jolig stel onder leiding van Paul McKenzie. De beste man kreeg in Canada de Schotse cultuur met de paplepel ingegoten en begon een bandje onder de naam The Real McKenzies. Na zes met alcohol doordrenkte albums vol punk is het dan toch tijd voor een akoestische plaat: Shine Not Burn.

Zoals bijna alle folkmuziek, komt dit het beste tot zijn recht in de atmosfeer van een pub en wanneer de eerste tonen van ‘Nessie’ uit de speakers komen waan je je ook daar. Helaas is de plaat niet opgenomen in Glasgow of Edinbourgh, maar in het toch wat minder Schotse Berlijn. Drinkliederen zoals ‘Drink The Way I Do’ en ’10,000 Shots’ zijn natuurlijk niet weg te denken van de setlist. McKenzie weet als geen ander, dat voor velen folk gelijk staat aan ongeremd zuipen (de Dropkick Murphy’s worden ondanks alle politieke statements gezien als een feestband). Na het zuipen komt de kater, dus ‘Pickled’ volgt. Toch weet McKenzie een hoop traditionele nummers in de set te verwerken zoals ‘My Bonnie’ en natuurlijk het door Robert Burns geschreven ‘Scots Wh’a Ha’e’. Toch is de plaat gevuld met voornamelijk de meer punk klinkende nummers, zoals ‘Bastards’, ‘Droppin’ Like Flies’ en het anti-Britse ‘Bitch Of The Money’.

Op Shine Not Burn weten de Real Mckenzies te laten horen dat de kracht van de muziek niet in de versterkers zit, zoals je hoort bij ‘Pour Decisions’ wat even hard klinkt als het origineel. Wat wel jammer is, is dat de band, die zo de nadruk legde op traditionele nummers op de eerste drie platen en uiteraard het bijpassende imago, geen gebruik maakt van de situatie om de folk wat meer te laten spreken. ‘Wild Mountain Thyme’ is dan weer een verademing voor de luisteraar. Aan de andere kant wordt duidelijk dat de uitgeklede punkplaten stiekem enorm folky klinken en niet te vergeten hoe prachtig een doedelzak een nummer kan sturen.

Hoe dan ook, Shine Not Burn is een prachtige plaat geworden voor de fans van deze band, die toch een uniek geluid heeft en meer folk invloed lijkt te hebben dan menig ander bandje in het genre. De heren doen wat ze met de titel beloven, ze stralen en gaan niet ten onder in akoestische versie.

Score: ★★★★☆

 

Gearchiveerd onder: Cd's Laat een reactie achter
Reacties (0) Trackbacks (1)

Laat een reactie achter