Het lijkt erop dat relirock, oftewel muziek met een religieuze inslag heter is dan ooit. Al klinkt ‘relirock’ wel heel erg denigrerend. Tegenwoordig spreken we van ‘christian rock’ of zelfs ‘christian metal’. Allemaal heel leuk en aardig, maar ongedwongen een boodschap door iemands keel schuiven, moet dat nou allemaal? Wat ons betreft niet echt, want mensen ‘lastig vallen’ gaat best ver. Muziek met een boodschap is prima en gelukkig vallen weinig bands hun fans echt lastig. Dat is namelijk ook niet wat bands willen, ze willen gewoon een boodschap uitdragen.
Kijk bijvoorbeeld naar Underoath, in maart nog in de Melkweg, en As I Lay Dying, die onlangs met The Powerless Rise aan kwam zetten. Twee christelijke metalbands die alletwee een boodschap in de muziek hebben, maar die hun fans absoluut niet lastig vallen. Sommigen noemen zelfs A Plea For Purging een christelijke band, al was dat niet te merken tijdens Drachten Deathcore Fest. De positieve teksten van Killswitch Engage, die uiteraard ook op hun nieuwste selftitled release staan, worden regelmatig geïnterpreteerd als christelijk. Zelfs de grootste band van deze aardkloot, U2, schijnt z’n roots in het geloof te hebben, al preekt frontman Bono minder vaak als voorheen, dit was ook al te lezen in onze review van hun nieuwste dvd, 360° at The Rose Bowl.
P.O.D. was in vlak na de release van Satellite 2001 de populairste alternatieve christelijke band, maar de scene is alleen maar gegroeid. Dit is te zien als we twee bands van naam vergelijken: August Burns Red, onlangs nog als support-act van Lamb of God in de Melkweg, en Switchfoot. Waar Constellations hard en moshbaar is, is Hello Hurricane een prachtige combinatie van pop en rock. Een aantal up and coming bands in de scene kwamen onlangs met hun nieuwe plaat. Oh Sleeper en Blessthefall, respectievelijk in de vorm van Son of the Morning en Witness, deden dat dit jaar en Before There Was Rosalyn kwam vorig jaar met The Fuhrer, An Ellegory of a History of Deception.
Je kan ‘christian rock’ best wel een rage noemen, er zijn zelfs niet christenen verzot op bands uit de scene en stiekem doen wij ook wel een klein beetje mee met de rage. Zo waren we vorig jaar bij de donderdag, vrijdag en zaterdag van Flevo Festival en deden we dit jaar Peacedog aan. Ook waren er diverse interviews te lezen met christelijke bands, wat te denken van The Devil Wears Prada, Maylene and the Sons of Disaster en het Nederlandse The Spirit That Guides Us. Ook dit jaar zijn we weer op Flevo Festival, waar onder andere John Coffey, Kim Janssen, Borgaard en The Black Atlantic te vinden zijn. Check snel de preview!
Je kunt geen reactie achterlaten.