Kensington klaar om Nederland te veroveren

Door Marcel Krijgsman 11 augustus 2010 1

Na hun EP Youth uit 2008, en shows met onder andere Razorlight, bracht indierock band Kensington op 16 juli zijn langverwachte debuut-cd Borders uit. Een cd die die geproduceerd is door James Kenosha in de studio van Kaiser Chiefs-toestenist Nick Baines. De mastering van ‘Borders’ was in handen van John Davis (onder andere U2, Snow Patrol en Artic Monkeys). Al met al een rijtje namen waar je als beginnend en talentvolle Utrechtse band met recht trots op mag zijn.

Zanger Casper Starreveld zegt hierover: “John Davis stelt je een paar vragen en je bent meteen op je gemak. Heel vreemd. Maar als je hem dan aan het werk ziet (hij zit soms wel zes nummers tegelijk te masteren) dat is dan zo raar om te zien. En na een tijdje komt hij terug met een album en dat klinkt dan gewoon heel erg goed”’De cd opent verrassend met een stukje acapella zang. Bij ‘ When It All Falls Down’ en ‘ I Was Too Scared’ lijkt het bij de eerste keer luisteren alsof het een ‘dieseltje’ is. Het duurt even voordat de energie, die de band juist zo kenmerkt tijdens hun live optredens, erin komt. De single ‘Youth’ is een catchy nummer, wat tegelijk ook een beetje het keerpunt in de cd is. Vanaf dat moment hebben de nummers lekker de vaart erin en komen vooral de baspartijen van Jan Haker en drumpartijen Niles Vandenberg beter tot hun recht. Vooral op ‘Waiting For A Sign’ en ‘Franklin Exists’ is dit goed te horen.

Vooral nadat de cd een aantal maal geluisterd is, wordt het meer herkenbaar. Voor een debuut-cd is het zeer zeker verdienstelijk en is het duidelijk een opstap naar een volgend niveau. De cd bleef ook voor de media niet verborgen. 3FM benoemde hen dan ook meteen als Serious Talent. Een titel waardoor je als band toch meteen in een rijtje met onder andere Destine, Go Back To The Zoo en Caro Emerald wordt gezet.

Na de release van Borders is het toch een rustige zomer gebleven voor Kensington. Het festival Polderpop in het Gelderse Leuth is dan ook weer het eerste optreden van Casper Starreveld (zang, gitaar), Eloi Youssef (zang, gitaar), Niles Vandenberg (drums) en Jan Haker (bas) sinds enige tijd. Bij aankomst geven ze aan er zin in te hebben vandaag.

Omdat in de kleedkamer verder niets te beleven valt, blijft de band buiten hangen en wachten tot Krach klaar is met hun optreden zodat ze de instrumenten op het podium kunnen zetten. De bus wordt ondertussen leeg geladen en instrumenten klaar gezet zodat ze direct het podium op kunnen wanneer de tijd daar is.

Na de gebruikelijke opbouw en soundcheck gaan de heren van start met hun set. De eerste twee nummers zijn meteen raak: ‘Waiting For A Sign’ en ‘Franklin Exists’. Het gaat ook meteen helemaal los op het podium. Het publiek daarentegen is wat tam. Niet dat dit aan Kensington ligt, want de bands hiervoor hadden hier ook mee van doen. Tussen podium en de eerste rij bezoekers is een behoorlijke ruimte. Ook Casper vraagt de mensen naar voren te komen, maar helaas gebeurt dit niet. Dit geeft een beetje een apart effect. Casper en Eloi die met hun tweeën hun absolute best staan te doen, maar het publiek dat wel reageert, maar toch afstandelijk blijft. Toch wordt het een show die spettert. Bij het laatste nummer ‘I Was Too Scared’ gaat de band helemaal los en gooit alles wat ze nog aan energie hebben, eruit.

Na afloop is de band dan ook meer dan tevreden. Vooral omdat het weer de eerste show sinds een aantal weken is en er maar één keer gerepeteerd is. Achter het podium is, zodra alle instrumenten weer in de bus opgeborgen zijn, onder het eten even tijd om op adem te komen en een kort gesprek met een aantal bandleden te voeren.

Op de vraag welke muzikant belangrijk voor hen is geweest, zowel in hun jeugd als tegenwoordig, geeft Eloi aan dat dit Kurt Cobain is, terwijl Casper Tom DeLonge (Blink 182) als inspiratie bron aangeeft. Beide op hun eigen manier: “Tom DeLonge omdat je ziet dat je zonder echt talentvol te zijn, maar een flinke portie doorzettingsvermogen bezit, toch heel ver kunt komen (waarbij hij snel vermeld dat hij niet hiermee bedoeld zelf niet talentvol te zijn). Kurt Cobain daarentegen is als inspirator belangrijk omdat hij behalve heel erg talentvol was, ook met pure muziek die je wilt maken en het op het goeie moment doet, heel erg succesvol kunt zijn.”

Alle vier de bandleden zijn fulltime Kensington-muzikant. Nadat ze de middelbare school hebben afgemaakt, zijn ze direct vol voor de band ‘gegaan’. Bassist Jan heeft nog heel eventjes parttime filosofie gestudeerd, maar besloot dat niets het succes van Kensington in de weg mocht staan en is daar dan ook mee gestopt.

Gelukkig hebben ze ondanks de drukke werkzaamheden, wel nog de tijd om zo af en toe hun ‘mind setting’ te verzetten door feestjes te bezoeken of uit te gaan. Niet alleen omdat ze het zelf leuk vinden, maar toch ook om aan een stukje pr te werken door mensen aan te sporen naar een concert te komen of de cd te kopen.

Omdat conditie een belangrijk punt is als je op het podium staat speelt Casper regelmatig een potje voetbal. Eloi merkte dat zijn conditie helemaal achteruit ging en ging daarom iedere ochtend even sporten. Ook om op het podium gefocust te blijven en alles te kunnen geven. Casper merkt nog op dat: “je echt makkelijker kunt zingen als je een goeie conditie hebt.”

De komende tijd wordt een drukke periode voor Kensington. Doordat ze 3FM Serious Talent zijn en een cd hebben uitgebracht, is hun tijd gevuld met meetings, fotoshoots, interviews etc. en wordt de cd Borders flink gepromoot. Daarna gaan ze vanaf half oktober met MakeBelieve op clubtour en hebben ze daarnaast nog een hoop eigen shows.

Tot slot kregen de bandleden nog de vraag voorgelegd wat ze op dit moment het meeste luisteren op hun iPod. Jan is erg bezig met PJ Harvey, Casper luistert veel Two Doors Cinema Club en Bombay Bicycle Club. Eloi zijn intresse ligt momenteel bij Tokyo Police Club en luistert veel naar Isbells.

Niles geeft nog even aan dat ze hopen tussen nu en over een jaar of vijf in ieder geval een tweede plaat te hebben uitgebracht, op Pinkpop te hebben gestaan en een gevestigde naam zijn in deze industrie. ‘De goal is om een wereldwijd toerende band te worden!’