Ieperfest 2010: dag 2 @ Ieper, België

De tweede dag van Ieperfest begint met een zonnetje en afgezien van een keiharde stortbui ‘s middags blijft het de hele dag droog en is het een stuk warmer dan gisteren. Vandaag nemen we afscheid van Ruiner en Despised Icon, kijken we naar de tweede hardcore grootheid die komt afsluiten (Madball) en staat Nederlands trots No Turning Back op het podium.

De Australische band Carpathian maakt op het hoofdpodium behoorlijk veel indruk. Met hun duistere, wat tragere hardcore onderscheiden deze mannen zich van de meeste genregenoten en met hun felle show weten ze ook het oog te plezieren. Van de 7 inch die binnenkort op Deathwish uitkomt wordt onder andere het titelnummer ‘Wanderlust’ gespeeld en daaraan is te horen hoe veel de band gegroeid is sinds het sterke Isolation. Het publiek smult ervan en blijkt het oudere werk ook goed mee te kunnen zingen. Na ‘Permanent’ en ‘Ceremony’ komt er aan de toffe show een eind.

Carpathian

In de tent begint dan Ufomammut, voor mannen met lang haar en grote baarden. De spacerock met stoner en sludge invloeden jaagt veel mensen de tent uit terwijl de band goed staat te spelen, hoewel er wat meer variatie in de nummers aangebracht mag worden. Met name de met effecten beladen zang wordt vrij snel saai. Ook The Black Heart Rebellion valt buiten het hardcore genre, hun door Isis en Red Sparowes geïnspireerde show is ook niet voor iedereen weggelegd. Helaas voor hen schijnt de zon vrij fel en verkiezen veel mensen het gras boven de tent.

Net als de mannen van Confronto het laatste nummer van hun voorspelbare set (zelfs de speeches waren voorspelbaar) inzetten begint het hard te regenen. Zodoende staan de mannen van Aussitot Mort opeens voor een volle tent te spelen. Helaas weten zij het voordeel niet uit te buiten. De logge, zware met soundscapes beladen post-rock is wel tof, maar afgezien van de krijsende zanger, wel erg cliché.

Confronto

Ondanks de regen, die tijdens hun laatste Europese show ooit, alleen maar harder wordt staat er een grote groep mensen voor Ruiner. De band doet het goed door met ‘Bottom Line: Fuck You’ te starten, het felle nummer trekt enige onbekenden met de band over de streep. De band speelt een gevarieerde setlist, waarbij de rustigere nummers van Hell is Empty net zo hard worden meegezongen als het oudere werk. Zo passeren onder andere ‘Once Loved’, ‘Paint Pearls’, ‘What Could Possibly go Right’ en ‘Dead Weight’ de revue. De band speelt hard en de zanger staat geen moment stil. Waarom er toch een vreemde sfeer hangt? Dat komt door die energieke zanger, het ene moment zegt hij blij te zijn met alle beweging terwijl op veel andere momenten duidelijk is dat het hem geen ruk meer kan schelen wat er eigenlijk gebeurt (en dat zegt hij ook meerdere malen). In de stromende regen sluit de band hun Europese carrière tof  af met ‘Kiss That Motherfucker Goodbye’ en ‘Adhering to Superstition’).

Ruiner

Door de regen profiteert Bitter End van een volle tent en die wordt aardig meegetrokken in de hardcore van de mannen. De nieuwe nummers van Guilty as Charged worden goed ontvangen maar ook al behoorlijk veel meegezongen door het dansende publiek. De band speelt een combinatie van hardcore en metal, een beetje als Cruel Hand, maar door hun strakke show en de massa bij het kleine podium komt hun show beter over dan die van Cruel Hand gisteren. Bijkomend voordeel, het is inmiddels droog.

Bitter End

Mensen die Born From Pain al een keer gezien hebben sinds de band Survival uit heeft gebracht hoeven dit stuk geeneens te lezen. De show is al jaren hetzelfde en dat wordt behoorlijk saai, het is tijd voor een nieuw album of een andere setlist. Vandaag weer ‘Death in the Streets’, ‘Rise or Die’, ‘Final Nail’, ‘Behind Enemy Lines’, ‘Black Gold’, ‘The New Hate’, ‘State of Mind’, ‘Reclaim the Crown’ gepaard met veel come on, let’s go van zanger Rob. Het veld staat behoorlijk veel maar de band krijgt maar weinig reactie.

Born From Pain

Voordat ook Despised Icon ermee stopt knalt Reproach er nog even een set van twintig minuten onvervalste thrash revival uit. Voor Despised Icon zijn vandaag veel dagjesmensen en die worden getrakteerd op een veel betere show dan die op Groezrock. Van hun laatste tour maakt de band vandaag in elk geval een feestje en sluit hun loopbaan in stijl af. De setlist was niet erg spannend maar nummers als ‘M.V.P.’, ‘Day of Mourning’, Diva of Disgust’ of ‘Les Temps Changent’ doen het erg goed. De combinatie van twee zangers en een ijzerstrakke drummer werkt erg goed.

Despised Icon

Maar hun tourgenoten van The Black Dahlia Murder laten toch horen waarom zij hoger op de bill staan. De band speelt verschrikkelijk strak en imponeert met hun death metal vrijwel het hele veld, zelfs veel hardcore fans staan met open mond te kijken. Storende factor is het gescheld van frontman Trevor, dat is nergens voor nodig. Met nummers als ‘Elder Misanthrophy’, Necropolis’, Close Casket Requim’ en ‘What a Horrible Night to Have a Curse’ laat de band horen hoe goed ze de nummers live kunnen waarmaken. Vooral de solo gitarist is erg goed en het lijkt hem allemaal geen moeite te kosten.

The Black Dahlia Murder

Maar waar het echt uitpuilt in de tent vandaag is bij Nederlands trots op hardcore gebied No Turning Back. Gelukkig komt hun nieuwe album binnen onafzienbare tijd ook uit want ook deze setlist begint wel een beetje saai te worden. Om van het preken, waar veel bands vandaag en handje van hadden, maar niet te spreken. Maar de show, de energie van band en publiek, is een lust voor het oog. Cool qua hardcore standaarden maar eigenlijk jammer is dat Martijn veel zang door het publiek laat doen, wat er in feite op neerkomt dat het de helft van de tijd stil is. Toch bewijst de band met deze show weer wat voor geoliede machine ze live geworden zijn over de afgelopen jaren.

No Turning Back

Als laatste sluit Madball de tweede dag af. Door met ‘Set it Off’te beginnen krijgen ze bijna het hele veld mee, maar dat zakt behoorlijk in door een hoop nieuwere nummers te spelen maar al helemaal doordat de band tussen de nummers door behoorlijk lang stil is of doordat Freddy vandaag op de praatstoel zit. Soms is hij wel grappig of to the point maar over het algemeen staat iedereen gewoon te wachten tot we los kunnen gaan op ‘Demonstrate My Style’of ‘Down by Law’. Er wordt een nummer gespeeld van het aankomende album Empire dat hopelijk veel goeds voorspelt voor de rest van die plaat. Opmerkelijk is dat Madball vandaag wel tot 0:15 mag doorgaan.

Madball